Tekst piosenki
[Refren]
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś serce
Stała bolna mnie
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś serce
Stała bolna mnie
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś serce
Stała bolna mnie
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś sercе
Stała bolna mnie
[Post-Refren]
U srebrne lustеrka uzirałasia
Da lička dzivavałasia
Oj ličku, dyj rumianku
Haruješ biez ustanku
U srebrne lusterka uzirałasia
Da lička dzivavałasia
Oj ličku, ty rumianku
Haruješ biez ustanku
[Zwrotka]
Było b charašo zabyt’ pra toje
Novyj dzień, bolše boli, nowy dzień paranoji
Jak zahłušyt’ hetu bol
Mnie treba pačuć ad nowa, na sercy tolki choład
Okružaje paranoja, paranoja
Paranoja, paranoja, paranoja (Już?)
[Przejście]
Rozohnajte dumki
Heta maja vina
Ja słaba, naivna, stomlena
V kletcy žyła, mnie bolna
[Refren]
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś serce
Stała bolna mnie
Vse lude v selie pudnialisie
Sełom sudiat mene
Razorvałoś, razsypałoś serce
Stała bolna mnie
[Outro]
Stała bolna mnie
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Lusterka” to poruszający utwór, który w subtelny, ale przejmujący sposób opisuje uniwersalne doświadczenia związane z odrzuceniem, bólem i poszukiwaniem własnej tożsamości. Wielojęzyczność tekstu oraz bogata symbolika, taka jak lustro czy natura, nadają piosence głęboki i wielowymiarowy charakter, sprawiając, że odbiorcy mogą utożsamić się z emocjami narratora i odnaleźć w niej własne przeżycia.
Jednym z kluczowych motywów w utworze jest lustro, które staje się symbolem introspekcji i refleksji. Narrator, spoglądając na swoje odbicie, próbuje zrozumieć siebie i swoje emocje. W jego opisie policzka, przypominającego rumianek, kryje się metafora wytrwałości i nieustannego dążenia do przetrwania mimo bólu. Lustro ukazuje również zmęczenie i wyczerpanie bohatera, który czuje się przytłoczony oczekiwaniami otoczenia i własnym wewnętrznym chaosem.
Piosenka podejmuje także temat ucieczki od bólu i zapomnienia o przeszłości. Jednak codzienność przynosi nowe trudności – bohater zmaga się z paranoją i poczuciem winy, które sprawiają, że czuje się uwięziony w metaforycznej „klatce”. W swojej bezsilności postrzega siebie jako osobę słabą, naiwną i zmęczoną, co pogłębia jego emocjonalne cierpienie.











Komentarze (0)