
Tekst piosenki
W naszym betonowym lesie
Tam gdzie asfaltowe kałuże
Niekończący krawężnik pnie się
Tam gdzie widzisz brukową burze
Skaczę po płytach odlewanych
Nie dotykam ich spojeń
Nie chce urazić matki ziemi
I wywoływać wojen
Dym spowił nasz betonowy las
W świetle sygnalizacji się gubimy
Mijamy cienie kłaniają się w pas
A teraz na czerwonym stoimy
Wszystkie ścieżki wyrzeźbione
Znam na pamięć jak rozkład
Szyny donikąd prowadzone
Wybieram ten tramwajowy skład
Z okna tylko smutnych twarze
I dłonie wesołych dostrzegam
Uściski jak mostu przęsła
I w smutnych aura wklęsła
Zęby kasownika nie ruszone
Wszyscy siedzą i słuchają
Jeden drugiemu mówi jak powinno być
Spójrz jak ciężko lekko żyć
Dym spowił nasz betonowy las
W świetle sygnalizacji się gubimy
Mijamy cienie kłaniają się w pas
A teraz na czerwonym stoimy
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Wielkomiejski chłód stanowi olbrzymi kontrast do środowiska naturalnego, które zostaje eliminowane i przystosowywane do życia współczesnego człowieka. Bardzo często cierpi na tym natura, która nie jest w stanie poradzić sobie z nowoczesna technologią i planami człowieka na wielkie inwestycje i zabudowy terenu. Przez zespół the Damplings opisany świat został określony mianem betonowego lasu, który jest całkowitym przeciwieństwem naturalnego lasu.
Mimo funkcjonowania na zabudowanym terenie wokalistka nie chce urazić matki ziemi i czuć się winną za zaistniałą sytuację. Nie posiada wpływu na bieg dalszych zdarzeń. Stara się nie wywoływać wojen, w związku z tym przyjmuje neutralne stanowisko. Dym kominów spowił industrialny las. W takim środowisku funkcjonowanie jest zdecydowanie utrudnione. Nie jest łatwo żyć we współczesnym świecie, gdzie człowiek jest narażony na wiele nieprzyjemności. „Spójrz, jak ciężko lekko jest żyć”. Ciekawostką jest, że teledysk do utworu został zrealizowany w Poznaniu.














Komentarze (0)