The Knife Is It Medicine

Kawałek „Is It Medicine” opowiada o codziennym funkcjonowaniu osoby pogrążonej w depresji. Bohaterka utworu opisuje jak wyglądają jej zmagania z chorobą i jak mimo trudności radzi sobie w codziennym życiu. Dziewczyna cierpi na bezsenność, całe noce spędza na płaczu i próbach powstrzymywania płynących łez. Kiedy jednak wstaje słońce, nastaje moment, kiedy kobieta jest zmuszona wstać z łóżka, wyjść z domu oraz jakoś przetrwać cały nadchodzący dzień.

Okazuje się, że bohaterka zadziwiająco dobrze radzi sobie w życiu społecznym, w pracy, z obowiązkami. Doskonale, niemal bezwysiłkowo, daje radę udawać, że wszystko z nią w porządku, że dobrze i szczęśliwie żyje. Intuicyjnie wie co, kiedy i do kogo ma powiedzieć, jak się zachować. W środku jednak ciągle zmaga się z rozpaczą i chorobą, ciągle musi dusić w sobie krzyk bólu. Kiedy po całym dniu wraca z powrotem do domu, nie ma już przed kim udawać i ponownie uwalniają się z niej wszystkie negatywne emocje. Znów zaczyna płakać, co potrwa całą noc, aż do następnego ranka.

W całej tej sytuacji kobietę nurtuje jedno pytanie: co sprawia, że pomimo strasznego stanu psychicznego w jakim się znajduje, jest w stanie dobrze funkcjonować w życiu? Zastanawia się, czy to zasługa lekarstw, które przyjmuje, czy po prostu jej zdolności społecznych. Odpowiedź na takie pytanie może być istotniejsza niż się wydaje – czy jako osoba, sama sobą kieruję, jestem odpowiedzialna za swoje zachowanie? Czy może ma na mnie wpływ coś z zewnątrz np. ludzie, otoczenie, leki?