Tekst piosenki
[Verse 1]
Like a bird of prey that you like only from a safe distance away
My talons shine in the sun, like poisoned wine, your eyes are mine
Past the hall of judging dead, into the bed of nightly dread
We learned to harvest bombs from lead, we learn to die to learn to live
You run along ’cause I was born, never scared
But I don’t yet count the days to your doom
Get to your room, wounded child with no shame
[Bridge]
What have I done? We’re the same
Like a doll yesterday, I was all that you loved
I don’t care who turns blue, just as long as it’s not you
Fuck me now under the moon, sunken ship, nothing in it (I won’t make this quick)
[Verse 2]
The immortal, beloved one, words design me, women find me
Only my beloved songs will define me
Can you be more than what you say?
A neon sign above your bed
You’re feeling good, frozen in time
But ignorance is no surprise this time
[Pre-Chorus]
You kill your prey from your nest
From behind a desk, psycho shit
You have no honor or no balls
[Chorus]
We’re all dead, what’s your prize?
What’s your prize? What’s your prize?
To harass, just to be a pet
To be kept around keeps you so proud
A teacher’s pet, the way of death
We’re all dead, what’s your prize?
What’s your prize, what’s your prize?
To harass, just to be a pet
Be kept around, it keeps you so proud
A teacher’s pet, the way of death
[Outro]
Lower me down, for all to kick
I close my eyes, starting now
Forever on in joyful times, starting now, from now on
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka „Psycho Shit” to analiza drapieżnych struktur władzy – miażdżąca krytyka tych, którzy wywierają wpływ z bezpiecznej, sterylnej odległości, udając jednocześnie moralną wyższość. To utwór, który prowadzi słuchacza przez salę luster, gdzie drapieżnik i ofiara są niepokojąco wymienni, a ostateczną nagrodą współczesnej wspinaczki społecznej okazuje się nic więcej niż pusty tytuł „ulubieńca nauczyciela”.
Julian Casablancas dokonuje jadowitego, egzystencjalnego rozgromienia tchórzostwa czającego się za biurkami, udawania władzy i ponurej świadomości, że wszyscy jesteśmy ostatecznie tak samo martwi. „Psycho Shit” to krytyka drapieżnej natury współczesnych struktur społecznych i zawodowych. The Strokes demaskują postać tchórzliwego, siedzącego za biurkiem tyrana i obnażają pustkę swojej „nagrody”.
W świecie, w którym wszyscy nieuchronnie umieramy, kumulacja władzy i okrucieństwo z „bezpiecznej odległości” okazują się nie tylko moralnie zrujnowane, ale i głęboko głupie. Piosenka jest wezwaniem do przejrzenia wykonania, do odrzucenia pustych nagród systemu, który ceni zwierzęta bardziej niż ludzi, i do odnalezienia, w obliczu śmiertelności, buntowniczej, radosnej obecności, która sprawi, że „psychiczne gówno” tego świata stanie się całkowicie nieistotne.













Komentarze (0)