Tekst piosenki
[Verse 1]
So we go for one more ride
And that’s okay ’cause I did my time
But now I wait for another chance
When I will take everything I can
[Chorus]
I can’t wait
Oh, I can’t wait
And I can’t wait
Oh, baby, I can’t wait
[Verse 2]
Here we are for the final time
And I hope you say that I made you laugh
Oh, I tried to make things right
Though it’s hard, maybe I can for just one night
Though I never say the same thing twice
I will sign one more time
[Chorus]
I can’t wait
And I can’t wait
And I can’t wait
Am I too late?
[Instrumental Break]
[Verse 3]
That’s all I got, I let this song play out
But at the end, must let all songs die
So we watch for the Mellow Moon
But nobody cared as much as you
[Outro]
Tyrants of thе Mellow Moon (Tyrants of the Mellow Moon)
How long do stolеn riches last? (The stolen riches last)
My darling, I (My darling) have killed for you (I have killed for you)
People in shadows (But don’t worry, babe)
People with the ego (People with the ego to) to share their weird ideas with you (Share their opinions with you)
People that are brave, I will shame you (People that are brave, I will shame you)
Burning in the flames of grey-haired guilt (Burning in the flames of grey-haired guilt)
Black bird (Black bird), red eyes (Red eyes)
Flying in the (Flying in the chrome sky) chrome
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Omawiane „Tyrants of the Mellow Moon” to przejmująca refleksja nad zmierzchem ambicji, ciężarem dziedzictwa i cichą tyranią tych, którzy poświęcili wszystko dla chwili w blasku fleszy – tylko po to, by odkryć, że tytułowy „łagodny księżyc”, którym kiedyś rządzili, jest teraz obojętny na ich panowanie.
Sam tytuł jest doskonałym paradoksem: „tyrani” sugerują brutalne, autorytarne rządy, podczas gdy „łagodny księżyc” sugeruje łagodne, bierne, niemal senne ciało niebieskie. Tyrani nie są zdobywcami imperiów, są władcami gasnącego, nieistotnego królestwa, kurczowo trzymającymi się skradzionych bogactw i niknących wspomnień czasów, gdy ich światło miało znaczenie.
„Tyrants of the Mellow Moon” to requiem dla starzejącego się artysty, gasnącej gwiazdy, zdobywcy, który przeżył swoje panowanie. The Strokes malują portret postaci, która poświęciła wszystko – ludzkie więzi, moralną integralność, a nawet własne zdrowie psychiczne – dla chwili chwały, by odkryć, że księżyc, którym władała, zawsze był jedynie zimną, obojętną skałą.
Łagodny charakter księżyca sugeruje bierną, obojętną publiczność, świat, który przestał zwracać na niego uwagę. Tyranowi pozostaje jedynie wspomnienie własnej tyranii, poczucie winy za kradzieże i druzgocąca świadomość, że zależało mu na nim o wiele bardziej niż komukolwiek innemu. Piosenka jest przestrogą, że pogoń za dziedzictwem jest ostatecznie pogonią za widmem, a jedyne, co pozostaje na końcu, to dźwięk twojego własnego głosu, rozbrzmiewający echem w chromowanym niebie, bez odpowiedzi.













Komentarze (0)