Tekst piosenki
[Chorus]
Hey, now
Damage is done
Danger
The damage is done
[Verse 1]
Get back, I’m gonna do it right now
Twisted mind, on the verge of understandin’
I was tryin’, tryin’ my darndest
In the light of the livin’, cryin’, dyin’, gift of life
[Refrain]
They don’t obey so we won’t obey, yeah
I won’t obey, no we won’t obey
[Verse 2]
I get back, I need a minute I think
A busy mind, on the verge of understatement
I was kind, kind of blind
In the light of the livin’, cryin’, dyin’, gift of life
[Chorus]
Hey, now
Damage is done
Danger
The damage is done
[Refrain]
They don’t obey so we won’t obey, yeah
I won’t obey, no we won’t obey
They don’t obey so we won’t obey, yeah
I won’t obey, no we won’t obey
[Bridge]
Watch your back, it’s a trap
Douser best work on her back
Feed the world, took a nap
There’s a message I forgot
Don’t say that, he’s a chump
Now I think he’s gonna jump
Yeah, I’m back, not so fast
On the highway or the track
He’s ahead all his life
That’s a message he forgets
I’m a liquid, I’m the law
I’m a killer, I’m a beast
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
I’m a leech, I’m a leech
[Outro]
I ran a thousand miles
A thousand hills I climbed
I ran a thousand miles
A thousand hills I climbed
I ran a thousand miles
A thousand hills I climbed
I ran a thousand miles
A thousand hills I climbed
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„The Fruits of Conquest” to piosenka pochodząca z siódmego albumu studyjnego The Strokes. Wydawnictwo noszące tytuł „Reality Awaits” ukazało się 26 czerwca 2026 roku za pośrednictwem wytwórni Sony Music Entertainment oraz RCA Records.
Piosenka „The Fruits of Conquest” to ponury, wstrząsający opis ambicji – utwór, który obnaża romantyzm zwycięstwa, odsłaniając gnijące jądro. Owocami podboju nie są chwała, bogactwo ani dziedzictwo, lecz wyczerpanie, autoalienacja i przerażająca świadomość, że zwycięzca stał się jedynie najskuteczniejszym pasożytem w systemie zbudowanym na wzajemnym wyzysku.
To portret zdobywcy, który osiągnąwszy swój cel, patrzy w lustro i widzi jedynie „pijawkę”, poświęcając swoje człowieczeństwo na ołtarzu własnej, nieustępliwej wspinaczki. „The Fruits of Conquest” to brutalny, bezlitosny akt oskarżenia gry o sumie zerowej, jaką jest ambicja.
The Strokes przedstawiają zdobywcę nie jako bohatera, lecz jako wydrążoną skorupę – „wypaczony umysł”, który zamienił swoje człowieczeństwo na zwycięstwo, by odkryć, że zwycięstwo oznacza jedynie wyczerpanie i nienawiść do samego siebie. Owoce to gorzkie żniwo dominacji: paranoja, izolacja i dręcząca świadomość, że jedynym sposobem na wygraną jest stanie się pasożytem.
Piosenka „The Fruits of Conquest” jest ostrzeżeniem: wspinaczka na szczyt to podróż w otchłań, a jedyne, co czeka na szczycie, to miażdżący ciężar własnego odbicia, powtarzającego w pustkę: „Jestem pijawką”. Szkody wyrządzane są nie tylko podbitym, ale nieodwracalnie samym zdobywcom.
Piosenka „The Fruits of Conquest” to ponury, wstrząsający opis ambicji – utwór, który obnaża romantyzm zwycięstwa, odsłaniając gnijące jądro. Owocami podboju nie są chwała, bogactwo ani dziedzictwo, lecz wyczerpanie, autoalienacja i przerażająca świadomość, że zwycięzca stał się jedynie najskuteczniejszym pasożytem w systemie zbudowanym na wzajemnym wyzysku.
To portret zdobywcy, który osiągnąwszy swój cel, patrzy w lustro i widzi jedynie „pijawkę”, poświęcając swoje człowieczeństwo na ołtarzu własnej, nieustępliwej wspinaczki. „The Fruits of Conquest” to brutalny, bezlitosny akt oskarżenia gry o sumie zerowej, jaką jest ambicja.
The Strokes przedstawiają zdobywcę nie jako bohatera, lecz jako wydrążoną skorupę – „wypaczony umysł”, który zamienił swoje człowieczeństwo na zwycięstwo, by odkryć, że zwycięstwo oznacza jedynie wyczerpanie i nienawiść do samego siebie. Owoce to gorzkie żniwo dominacji: paranoja, izolacja i dręcząca świadomość, że jedynym sposobem na wygraną jest stanie się pasożytem.
Piosenka „The Fruits of Conquest” jest ostrzeżeniem: wspinaczka na szczyt to podróż w otchłań, a jedyne, co czeka na szczycie, to miażdżący ciężar własnego odbicia, powtarzającego w pustkę: „Jestem pijawką”. Szkody wyrządzane są nie tylko podbitym, ale nieodwracalnie samym zdobywcom.
Komentarze (0)