The Vampire Lestat The Loneliness

„The Loneliness” to glam-rockowy utwór fikcyjnego zespołu The Vampire Lestat, skomponowany przez Daniela Harta na potrzeby serialu AMC „The Vampire Lestat”, będącego kontynuacją i częścią uniwersum napisanego w książkach z serii „Wywiad z wampirem” autorstwa Anne Rice.

„The Loneliness” jest utworem, który przyznaje, że uczucia są nie tylko bolesne, ale nieuniknione i że żadna ilość seksu, substancji psychoaktywnych, hałasu, a nawet miłości nie wypełni pustki w sercu nieśmiertelnego istnienia.

To Lestat analizujący naturę samotności i nie oferujący żadnego pocieszenia, jedynie zimną prawdę: nie da się jej wypieprzyć, nie da się jej wypić, nie da się jej wykrzyczeć ani pokochać. Zawsze będzie tam, czekając.

„The Loneliness” nie oferuje żadnej nadziei, żadnego pocieszenia, żadnego odkupienia. Po prostu stwierdza fakty: samotność jest wieczna, przetrwa wszelkie rozproszenie, a nawet miłość nie może cię przed nią uratować.

Prośba w refrenie – „Nie płoń sam” – sugeruje, że w narratorze wciąż tli się maleńki promyk oporu, jakaś niechęć do całkowitego poddania się. Lestat wie, że nie może uciec od samotności, ale może postanowić jej nie czcić. Może ją uznać, poczuć i iść dalej, nawet jeśli „pójście dalej” oznacza jedynie trwanie z bólem.

Piosenka niesie przesłanie, że samotność nie jest problemem do rozwiązania, to stan, który trzeba znosić. Nie da się jej zignorować, zapić, wykrzyczeć ani pokochać. Zawsze będzie obecna. Ale możesz przestać udawać, że jej nie ma, możesz przestać ją grzebać i możesz przestać budować ołtarze dla własnego cierpienia.

Może to uznanie – proste stwierdzenie: „Tak, jestem samotny, to straszne i nigdy do końca nie zniknie” – jest jedyną rzeczą, która sprawia, że ​​da się to znieść. Nie jest lekarstwem, ani rozwiązaniem, po prostu prawdą, a czasami prawda wystarczy.