Tekst piosenki
[Verse 1]
I was afraid
I was afraid
I was afrai-ai-ai-ai-ai-ai-ai-ai-ai-ai-aid of losing you
Then I lost you
(Ahhh)
[Verse 2]
Oh, I cried
And I cried
And I crie-ie-ie-ie-ie-ie-ied in the night
I didn’t want to
But I needed to
Oh, I needed to
Ohhh
[Chorus]
Oh, why, why, why do I have to feel?
This pai-ai-ain is too much, it’s too real
Oh, I could sleep for a hundred years
But some wounds never heal
Oh, why, why, why do I have to feel?
Uh!
[Post-Chorus]
Ooh!
Yeah, uh
Ya-da-da-da-uh-da-uh-ooh
La-la-la-ah
Da-da-da-da-da-da
[Bridge]
Oh, I, I tried to write to you
The prettiest song in the world
But I got distracted
Oh, and I didn’t
Oh-oh
[Chorus]
Oh, why, why, why do I have to feel?
This pai-ai-ain is too much, it’s too real
Oh, I could sleep for a hundred years
But some wounds never heal
Oh, why, why, why do I have to feel?
Oh, why, why, why do I have to feel?
Uh!
Tłumaczenie piosenki
Bałem się
Bałem się
Bałem się cię stracić
Potem cię straciłem
(Ahhh)
[Zwrotka 2]
Oh, płakałem
I płakałem
I płakałem w nocy
Nie chciałem
Ale musiałem
Oh, musiałem
Oh
[Refren]
Oh, dlaczego, dlaczego, dlaczego muszę czuć?
To cierpienie jest zbyt mocne, zbyt prawdziwe
Oh, mógłbym spać sto lat
Ale niektóre rany nigdy się nie goją
Oh, dlaczego, dlaczego, dlaczego muszę czuć?
Uh!
[Post-Chorus]
Oh!
Tak, uh
Ya-da-da-da-uh-da-uh-ooh
La-la-la-ah
Da-da-da-da-da-da
[Bridge]
Oh, ja, ja próbowałem napisać do ciebie
Najpiękniejszą piosenkę na świecie
Ale się rozproszyłem
Oh, i nie zrobiłem
Oh-oh
[Refren]
Oh, dlaczego, dlaczego, dlaczego muszę czuć?
To pai-ai-ain jest zbyt mocne, jest zbyt prawdziwe
Oh, mógłbym spać sto lat
Ale niektóre rany nigdy się nie goją
Oh, dlaczego, dlaczego, dlaczego muszę czuć?
Oh, dlaczego, dlaczego, dlaczego muszę czuć?
Uh!
Analiza piosenki
„Why Do I Have To Feel?” stanowi emocjonalny rdzeń całej muzycznej osobowości Lestata – surową, nieozdobioną, niemal boleśnie wrażliwą eksplorację żalu, tęsknoty i przekleństwa nieśmiertelności, które objawia się jako niemożność ucieczki od straty.
To nie jest kiczowata satyra ani sarkastyczny atak. To Lestat bez zbroi, pozbawiony aktorstwa, zadający najbardziej fundamentalne pytanie, jakie może zadać nieśmiertelny: Dlaczego muszę to znosić wiecznie? Odrzuca osobowość gwiazdy rocka, kiczowaty humor, sarkastyczne odrzucenie nowoczesności i odsłania skrywane pod spodem starożytne, zmęczone, złamane serce stworzenie.
Przesłanie utworu jest zarówno proste, jak i głębokie: nieśmiertelność nie zwalnia cię z żalu, skazuje cię na to na zawsze. Każda miłość to przyszła rana. Każda radość to przyszły smutek. A jednak Lestat nie może przestać kochać, nie może przestać czuć, nie może przestać mieć nadziei – choć dokładnie wie, jak to się skończy.
W końcu pytanie „Dlaczego muszę czuć?” wcale nie jest pytaniem. To lament, słowa kogoś, kto czuje od wieków i jest tym całkowicie wyczerpany, ale wie, że alternatywa – całkowite zaprzestanie czucia, stanie się prawdziwie martwym wewnętrznie – jest gorsza.
Więc wciąż czuje, wciąż płacze i wciąż próbuje napisać najpiękniejszą piosenkę na świecie, choć wie, że się rozproszy i nigdy jej nie skończy. Bo to właśnie znaczy być Lestatem: kochać, tracić, czuć i mimo wszystko iść naprzód, nie dlatego, że jest się silnym, ale dlatego, że nie ma się wyboru.











Komentarze (0)