Tekst piosenki
Decoctions of Jimsonweed
Slimy trailing plants distil
Claustrophobia and blood mixed seed
Cursed downstairs against my will
Cobweb sticks to molten years
Cockroaches served with cream
I wipe the silver bullet tears
And with every tear a dream
With every tear a dream…
Honey tea, psilocybe larvae
Honeymoon, silver spoon
Psilocybe tea
Energy trickles with the tide
Masterminds and the suicide squad
Drink acid water by my side
Stake the saviour of their daily fraud
Overfilled toothpaste tubes
Sleepless and timeless faces
Drippety drop on sugarcubes
The one eyed’s eye twinkles and gazes
Twinkles and gazes…
Honey tea, psilocybe larvae
Honeymoon, silver spoon
Psilocybe tea
Tłumaczenie piosenki
Dekokty z bielunia
Oślizgła smuga roślinnego wywaru
Klaustrofobia i krew zmieszana w nasieniu
Przeklęte schody w dół, wbrew mej woli
Pajęczyna przyklejona do roztopionych lat
Karaluchy serwowane ze śmietanką
Wycieram łzy srebrnych pocisków
A z każdą łzą, marzenie
Z każdą łzą, marzenie
Herbatka z miodem, larwa łysiczki
Miesiąc miodowy, srebrna łyżeczka
Herbatka z łysiczki
Energia łaskocze z przypływem
Wielkie umysły i grupy uderzeniowe
Pij kwaśną wodę u mego boku
Dźgnij kołkiem zbawcę ich codziennych przekrętów
Przepełnione tubki z pastą do zębów
Bezsenne i bezczasowe twarze
Kapu kap na kostki cukru
Jednookie oko mruga i spogląda
Mruga i spogląda
Herbatka z miodem, larwa łysiczki
Miesiąc miodowy, srebrna łyżeczka
Herbatka z łysiczki
Analiza piosenki
Pomieszanie słodkości z bólem, przyjemności z trucizną — piosenka przedstawia nam kontrast pomiędzy tym, co w życiu jest dobre oraz tym, co nas zabija od środka. Owo połączenie słów nie jest przypadkowe — w końcu w życiu piękne są tylko chwile, a co za tym idzie, wielu godzinom cierpienia odpowiada jedna chwila przyjemności.
Najbardziej rzucającym się w oczy porównaniem jest: „Miesiąc miodowy, srebrna łyżeczka”, co równa ze sobą miłość oraz heroinę. Miesiąc miodowy jest najsłodszym okresem związku, kiedy wszystko wydaje się piękne i proste. Podobnie jak podczas pierwszych prób konsumpcji omawianego narkotyku. Z biegiem czasu jedno i drugie potrafi wyniszczać w nas wszystko to, co dobre.
Dzięki swojemu wydźwiękowi, w utworze każdy znajdzie coś dla siebie. Różne sposoby walki z depresją, masę przyjemności i chwil, dla których warto żyć. Z drugiej strony uzależnienie od egzystencji i chęć oderwania się od nałogu. Autor tekstu kocha życie, jakby nie bolało, chce, aby nadal trwało, jednak jest świadomy tego, ile przynosi to bólu. To samo przekłada na miłość i narkomanię — jest uzależniony, ale lepiej czuje się z nią, niż bez niej.
Komentarze (0)