Toby Fox Flower Man

„Flower Man” to wspólny utwór Toby’ego Foxa i japońskiego producenta Masaya Oyi (大箭将也), znanego jako Camellia (かめりあ) lub Cametek. Piosenka powstała na potrzeby ścieżki dźwiękowej do gry „DELTARUNE Chapter 5”.

Piosenka „Flower Man” to przejmujące, surrealistyczne rozważanie nad odizolowaną egzystencją, kruchą tożsamością i buntowniczą transcendencją złamanego świata. Napisana w kapryśnym, abstrakcyjnym stylu charakterystycznym dla Toby’ego Foxa, piosenka przedstawia paradoksalną postać – jednocześnie delikatną, a zarazem trwałą, oddzieloną, a zarazem tęskniącą, roztrzaskaną, a zarazem niezniszczalną.

Tytułowy Flower Man istnieje w stanie wiecznej obserwacji, unosząc się wysoko nad światem w swojej „komnacie ze szkła”, jednak narracja ukazuje głęboką transformację: od biernej istoty czekającej na zewnętrzne potwierdzenie do bytu, który rozpoznaje swój niezniszczalny rdzeń.

Utwór ostatecznie dowodzi, że kruchość i odporność nie są przeciwieństwami, lecz współistniejącymi prawdami, a tożsamość trwa po fizycznym rozpadzie. „Flower Man” to ostatecznie utwór o odnajdywaniu pełni w złamanym świecie. Flower Man zaczyna jako postać tragiczna – odizolowana, tęskniąca, krucha. Jednak pod koniec utworu na nowo się definiuje. Nie jest szkłem, on jest nadzieją, która trwa po rozbiciu się szkła. On nie jest czekaniem, jest wolą, która trwa, nawet gdy czekanie okazuje się bezowocne.

Piosenka oferuje głębokie pocieszenie: nasze pojemniki – nasze ciała, nasze okoliczności, nasze relacje – mogą pęknąć, ale sedno tego, kim jesteśmy, nasza zdolność do nadziei i wytrwałości, pozostaje. Wieczność Człowieka Kwiatu nie jest przekleństwem zastygłej samotności, jest świadectwem nieredukowalnego „ja”, które przetrwa wszelkie pęknięcia. Ostatecznie żyje – nie dlatego, że nie dotyka go ból, ale dlatego, że nie pozwala, by ból był ostatnim słowem w jego istnieniu.