Tekst piosenki
[Verse 1]
Hunt me out
Gut me like an animal
I can’t help
When your silence calls
I’m so fragile
Step into my skeleton
And leave me wild
[Verse 2]
Break, bend my doubts
You know my body like you own it
But I can’t figure you out
How do you linger by my lover’s hearts?
Leave me breathless and torn apart
[Chorus]
Run through my mind but you’re bringing me down
I try to retrace everything that I’ve found
Give me something to hold
I carry you around like a bruise on my soul
[Verse 3]
Help me to be your girl
Oh I don’t know how to be vulnerable
When this is so unknown
Just come burning into me oh how-ow
Does this illusion
Still feed my mind you bring me down
Down
[Bridge]
Run through my mind but you’re bringing me down
Run through my mind but you’re bringing me down
(Oohhh ohhh)
(Give me something to hold)
Run through my mind but you’re bringing me down
(Oohhh ohhh)
(Give me something to hold)
Run through my mind but you’re bringing me down
(Oohhh ohhh)
(Give me something to hold)
Run through my mind but you’re bringing me down
(Give me something to hold)
Run through my mind but you’re bringing me down
(Oohhh ohhh)
(Give me something to hold)
Run through my mind but you’re bringing me down
(Something to hold)
(Give me something to hold)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki wydaje się opowiadać o skomplikowanej relacji, gdzie podmiot liryczny doświadcza emocji związanych z trudnościami i niepewnością. W pierwszym wersie artysta używa metafory polowania i wydobywa wrażenie, że jest traktowany jak zwierzę, podkreślając swoją bezbrzeżność i delikatność. Niemy odbiór partnera sprawia, że podmiot czuje się osamotniony i kruchy, co zostaje podkreślone wezwaniem do wtargnięcia w jego „skeleton” (szkielet) oraz prośbą o zostawienie go dzikim.
W drugim wersie artysta opisuje, jak partner łamie jego wątpliwości i zna jego ciało jak swoje własne. Jednak jednocześnie wydaje się, że podmiot liryczny nie jest w stanie zrozumieć partnera i jego zamiarów. Partner pozostawia go bez tchu i rozdartego, co sugeruje skomplikowane i bolesne doświadczenia.
W refrenie artysta używa obrazu biegnącego przez jego umysł, ale jednocześnie sprawiającego, że się pogarsza. Próbuje odtworzyć i zrozumieć wszystko, co odkrył, ale jednocześnie prosi o coś, co mógłby trzymać, coś, co jest dla niego wartościowe, choć nosi to ze sobą jak siniak na duszy.











Komentarze (0)