Ty Segall Alta

„Alta” to opowieść o zmaganiach człowieka z naturą. Segall śpiewa tutaj o dziewiczej wyspie, Alcie, tworząc z niej symbol nietkniętej ludzką ręką natury, widoku coraz rzadszego we współczesnym świecie. Wskazuje przez to na zachłanną ekspansję naszego gatunku, wydzieranie przyrodzie kolejnych połaci terenu. Piękno natury, nietknięte ręką człowieka jest już dzisiaj naprawdę nieczęstym widokiem.

Wokalista zwraca się tu do Alty, wspomnianej wyspy, tęskniąc do czasów, gdy obywała się bez ludzkiej ingerencji. Zdaje sobie sprawę z tego, że wraz z wtargnięciem tu marynarzy, a potem i innych ciekawskich Alta straciła coś bezpowrotnie i już nigdy tego nie odzyska. Autor żałuje, że nie natrafił na tę wyspę wcześniej, zanim wpadła w ludzkie ręce. Wtedy mógłby spróbować obronić ją przed wpływem cywilizacji, ocalić przed zachłannymi rękami, które wycisną dla siebie wszystko, co tylko będą w stanie z natury.