Tekst piosenki
[Verse 1: Zac Brown]
I have lived in a junkyard
Where the weeds eat up the rain
If you get anything there out of place
You know there’s hell to pay
[Chorus 1:]
And he said, „You’re as sick as you are lovely
And in need of a hand.”
He tells me, „You are never worthy,”
But I was just a child, you see?
That was my reality
[Verse 2:]
He had a sick little girl
Dirty and hard, with a breast plate made of metal
She drives all day in her rusty Buick
And her feet don’t reach the pedals
Got a jar of flies, father’s disguise
Where his heart should be
Her mouth is sewn together
She screams with those eyes
[Chorus 2:]
„She is sick, she is lovely
And in need of my hand.” (Yeah he uses his hands)
He tells her, „You are never worthy.”
She was all alone, you see?
That was her reality
[Bridge:]
I should have been sleeping
Should have been dreaming
But I wake up to broken glass
There’ll be one more empty desk in my homeroom class
I got an old bone pocket knife tight in my right hand
To save my poor mother from the junkyard man!
[Chorus 3:]
He’s as sick as she is lovely
And in need of a hand
He will know he’s not worthy
When he dies alone, you see?
That’s his reality
[Chorus 4:]
I’m not sick, I am lovely
Hatred is the curse of man
I will not feel unworthy
Because I have washed my hands, you see?
That’s my reality
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Junkyard” to smutna i tragiczna opowieść o ciemnej stronie ludzkiej natury. Zac pokazuje nam tutaj patologiczną, dysfunkcyjną rodzinę, w której strach i przemoc są na porządku dziennym. Ojciec jest tutaj oprawcą, źródłem wszelkiego zła, znęcającym się nad swoimi dziećmi, niszcząc ich poczucie własnej wartości, bijąc je i zmieniając ich życie w piekło.
Wokalista wciela się w syna tego człowieka, funkcjonującego cały czas w strachu przed gniewem swego rodzica. Nie tylko on jest jednak tutaj ofiarą. Widzimy, że ma on też siostrę, jeszcze bardziej bezbronną i zgnębioną, na której wpływ ojca wywarł jeszcze większe piętno. Autor, nie mogąc już dłużej znieść rzeczywistości, w jakiej przyszło im żyć w końcu pęka i postanawia skończyć z tym koszmarem. Zabija swego własnego ojca, chcąc ochronić samego siebie i swą siostrę. Dopuszcza się tego potwornego czynu, doprowadzony do ostateczności przez lata cierpienia.
„Junkyard” uświadamia nam, ile zła jesteśmy w stanie wyrządzać sobie nawzajem. Rodziny pełne przemocy nie są wcale rzadkim zjawiskiem i wielu z nas wyrastało w nieprzychylnym, dewastującym psychikę otoczeniu. Niestety duża część tych, którzy w dzieciństwie byli ofiarami sama zmienia się potem w oprawców, nie znając już innego świata niż ten, w którym sami wyrastali. Tak jak i bohater, który w końcu zabił swojego ojca, stał się mordercą, tak wielu innych idzie w ślady swych rodziców, wyładowując swą frustrację na własnych pociechach. Zło jest znacznie trwalsze i bardziej dewastujące, niż byśmy chcieli i powinniśmy o tym zawsze pamiętać.
Komentarze (0)