Slaves Wow!!!7AM

„Wow!!!7AM” to zapis szoku i ekscytacji narratora wywołanych obudzeniem się wczesnym rankiem. W tekście wokalista dzieli się szokiem, który przeżywa na skutek tej porannej niespodzianki. Tak dawno nie był przytomny o świcie, że nie może uwierzyć w to, że tym razem mu się to udało. Całość wydaje się być nieco żartobliwym spojrzeniem na życie kogoś, kto nie musi rano wstawać do pracy i może sobie pozwolić na długie godziny w łóżku.

Tekst powoli jednak zmienia się z niezobowiązującego żartu, w głębszą opowieść o życiu w sposób daleki od marzeń i ambicji. Nie jest do końca jasne czy wszystkie te refleksje są związane z wczesną godziną, o której mowa w tytule, czy z życiem jako takim.

Narrator mówi tu o złym samopoczuciu, smutku. Uczucia odnosi do pogody – brak słońca i siąpiący ciągle deszcz nie są w stanie pomóc w poprawie nastroju. Im dalej w tekst, tym bardziej depresyjnie się robi. Wokalista mówi o kimś, kto bardzo cierpi, kto nie jest w stanie zagoić swoich ran. To metafora tego, co zostaje w człowieku po jakiejś traumie.

I tak, z beztroskiej opowieści o wczesnym poranku, robi się nam refleksyjna opowieść o depresji, niemożności poradzenia sobie z życiem. I wszystkim tym, co ono ze sobą niesie – odpowiedzialnością, pracą, przytłaczającymi obowiązkami.