
Tekst piosenki
[Verse 1]
Don’t trust the flies, they are government spies
Sit you down at the table and force-feed you lies
Your mouth is covered, your hands have been tied
Now they’re pumping their poison into your mind
Now you’re a slave to their every command
Try to talk, but they have cut out your tongue
How will you fight back with no hands?
Bones are broken, so you don’t run
[Chorus]
You can’t run
You can’t run
You can’t run
You can’t
[Post-Chorus]
Sugar coated bitter truth
But you need to know this, so I’ll tell you
[Verse 2]
Do not trust the flies, they are government spies
Sit you down at the table and force-feed you lie after lie after lie after lie
Your mouth is open, your hands are still tied
And they’re done pumping poison into your mind
Now you’re a slave to their every command
You can try to talk, but they have cut out your tongue
How will you fight back with no hands, my friends?
Bones are broken, so you don’t run
[Chorus]
You can’t run
You can’t run
You can’t run
[Bridge]
You can’t run, no
You can’t run, no
You can’t run, no
You can’t run, no
You can’t run
You can’t run
Do you realise how you’re being treated?
Do you realise how you’re being treated?
Do you realise how you’re being treated?
Do you realise how you’re being treated? (You can’t run)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Isaac w tym kawałku stara się uświadomić nam, że wszyscy żyjemy w jednym wielkim kłamstwie, niewoleni przez system, piorący nam mózgi i przemieniający w bezwolnych, posłusznych obywateli. Obraz rządu, przedstawiony w „Sugar Coated Bitter Truth” przywodzi na myśl obrazy niczym z „roku 1981”, gdzie Wielki Brat patrzy na każdy nasz krok i natychmiastowo koryguje wszystkie przejawy niesubordynacji.
Jesteśmy pozbawiani wolnej woli, nie będąc tego nawet do końca świadomi, więc autor chce uchylić przed nami kurtynę, maskującą cały ten śmietnik, który nazywamy rzeczywistością. Nie ma tutaj żadnej wolności, a wszystkie bunty kończą się druzgocącą porażką. Dane jest nam widzieć tylko tyle, ile jest absolutnie konieczne, a iluzja wyborów, jaką się wtłacza w nasze umysły, oszukuje nas, każąc myśleć, że wszystko jest w porządku. Tak naprawdę jednak wszyscy jesteśmy poszkodowani, nasze języki ucięte, a kości połamane, by uniemożliwić nam ucieczkę i jakikolwiek sprzeciw wobec nakazów tych, którzy pociągają tutaj za sznurki.
Holman przy tym pyta nas, czy zdajemy sobie w ogóle sprawę z tego, co się dzieje? Przecież chociaż przez myśl musi czasem nam przechodzić, że możemy być oszukiwani i nie wszystko jest tym, co się nam wydaje. Powinniśmy więc zaufać naszym przeczuciom ale też i mieć się na baczności, bo gdy odkryjemy prawdę możemy tego gorzko pożałować.











Komentarze (0)