Led Zeppelin Kashmir

[Intro] Och, niech słońce rozpromieni mą twarz, gwiazdy wypełnią me sny Jestem podróżnikiem w czasie i przestrzeni, by bywać tam, gdzie już byłem By zasiąść ze starszyzną tej wątłej rasy, którą ten świat tak z rzadka widywał Mówią o dniach, których wyczekują cierpliwie Gdy wszystko zostanie wyjawione Mowa i pieśni z języków o rytmicznym wdzięku Których dźwięki pieszczą me ucho Lecz brak tam słów, do których mógłbym się odnieść; opowieść była dość jasna Och, och Och, leciałem… mamusiu, nie powiem nie Latałem, nie powiem nie, o nie Wszystko co widzę zmienia się w brąz Gdy słońce wypala ziemie A oczy me wypełniają się piachem Gdy spoglądam na te zniszczone ziemie Próbując odnaleźć, próbując odnaleźć, gdzież to już byłem Och, pilot burzy który nie zostawia śladu Tak jak myśli podczas snu Baczy na drogę, która doprowadziła mnie do tego miejsca, żółtego pustynnego strumienia Moja Shangri-La pod letnim księżycem, powrócę tam znów To pewne jak kurz unoszący się w czerwcu Gdy przemierzam Kashmir Och, ojcze czterech wiatrów, wypełnij me żagle Poprzez morza lat Bez żadnych zapasów, lecz z odsłoniętą twarzą Pośród cieśnin strachu Och [Bridge] Gdy jestem, gdy jestem w drodze, o tak Gdy widzę, gdy widzę drogę, Ty zostajesz-taak Ooch, tak-tak, och, tak-tak, gdy mi źle Ooch, tak-tak, och, tak-tak lecz mi źle, tak źle Ooch, moja mała, och, moja mała, pozwól, że Cię tam zabiorę [Outro] Chodź, pozwól mi się tam zabrać… pozwól mi się tam zabrać