Radiohead Daydreaming

Piosenka, zarówno jej przekaz werbalny jak i wizualny w wideoklipie, jest zaangażowaną politycznie i filozoficznie opowieścią o życiu. Nie dziwi zaangażowanie jeśli wiemy o kim mowa – Radiohead tak po prostu mają. W klipie do utworu widzimy jak Thom York snuje się po różnych miejscach. Opuszczony parking, biblioteka, dom rodzinny. Wszystkie te miejsca symbolizują pewne etapy życia.

W teledysku widzimy też nawiązanie do idei platońskiej jaskinii, która to idea ma też odbicie w słowach piosenki. York używa tej metafory żeby pokazać jak wkracza do jaskinii ignorancji, masowości, miałkiej popkulturowej papki. Sugeruje nam, że świat zaszedł w swoim  bezczelnym cynizmie już zbyt daleko, że nie ma już powrotu do tego, jak powinno być. Jesteśmy niewolnikami ekonomii, bezdusznego rynku i cyferek, którego dla nikogo nie mają prawdziwego znaczenia. Zagubiliśmy się w świecie pozbawionym sensu. 

Wszyscy jesteśmy marzycielami, mówi Thom. Opowiadamy piękne historię o tym, jak chcieliśmy zmienić świat i na powrót nadać mu utracony sens. Marnujemy czas na słowa i kosmiczne opowieści. Tymczasem utkwiliśmy już po uszy w tym, co ciągle krytykujemy. I nie chcemy stracić wygody konsumpcyjnych przygód na rzecz odzyskania sensu. To zaszło już zbyt daleko.

Oczywiście, piosenka poddaje się również innym, bardziej personalnym, miłosnym intepretacjom. Możemy mówić o rozpadzie związku wokalisty, może bycie marzycielem to nieumiejętności nauczenia się czegokolwiek i nieustanne powielanie tych samych błędów. Kluczy jest kilka, wszystkie równie ciekawe.