
Tekst piosenki
[Spoken Interlude]
My house is black
Filled with watered roses
In darkness I reside
Where thoughts can’t cope to mark their growth
Neither time can frame
The phenomenon of purpose
Neither I can frame
The blessings nor the burdens
Time, let us be
Let our thorns have their way
The brighter the light becomes
I hope it will unveil
It was all worth my pain
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Mówiona część tej piosenki zapożyczona została z krótkometrażowego filmu Sevdalizy pt. „The Formula”. W tekście wokalistka opowiada o swoim „czarnym domu”, który można interpretować jaką ją samą, jej ciemne, pozbawione światła wnętrze. Bo tak czuje się narratorka, która nie potrafi uwolnić się od bólu codzienności, z nadzieją spojrzeć w przyszłości.
Czuje się przytłoczona życiem, światem jako takim. Nie umie uwolnić się z więzów czerni, które ją otaczają. Przyznaje wprost, że żyje w ciemności, z której nie widzi wyjścia.
Życie jest dla niej pasmem niezmiennych emocji, jednostajności, marazmu. Nie potrafi dostrzegać w nim ani dobra, ani zła, ani tego, co wartościowe i piękne, ani tego co przytłaczające i bolesne. A takie przecież jest prawdziwe życie – doskonałe w swojej zmienności.
Sevdaliza ma jednak nadzieję na to, że jeszcze czeka na nią coś lepszego, coś piękniejszego – świat, w którym odnajdzie sens. I że to znalezisko będzie warte bólu, który teraz przeżywa.











Komentarze (0)