Tekst piosenki
Rise! The Golgothan!
Voracious shit demon
Viciously conjured from the bowels of the earth
A foul concoction
Pristine porcelain befouled by a god
Who could stop this shit-flinging barrage
With crooked horns and tepid hooves
This near-death exposure is about to bloom
The Golgothan – has been summoned, what a sight
As meals have passed, bystanders gassed
The wrath of my pooper spelled doom
The Golgothan – has been summoned, what a blight
As I’m choking on deadly curds
The Golgothan – death might be the only way out
The stew is bubbling with degenеrative turds
The Golgothan – a ragout of misspell and poo
Trying to еscape this shit-filled mirage
By colon obstructed and nauseous gas
Pray for me, the porcelain god
Die for me, the mephitic one
With crooked horns and tepid hooves
This near-death exposure is about to bloom
The Golgothan – has been summoned, what a sight
As meals have passed, bystanders gassed
The wrath of my pooper spelled doom
The Golgothan – has been summoned, what a fight
Finally enjoying the hors-d’oeuvre
Begrudgingly shoving my face with these deadly turds
Satan spawn the caca daemon
Slitherine merchant of faeces a whiff of my brew
Much to everyone’s degout
Convincing the nonbelievers
Viciously conjured from the bowels of the earth
A foul concoction of degenerative turds
Pristine porcelain befouled by a god
Whoever could stop the madness
Shit-flinging relentless barrage
As I hold on for dear life
The Golgothan’s been summoned, what a blight
Rise! The Golgothan
Voracious shit demon
Rise! The Golgothan
Voracious shit demon
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst w sposób celowo wulgarny i groteskowy opisuje przywołanie demonicznej istoty zwanej Golgotanem, określanej jako „żarłoczny demon gówna”. Jest on przedstawiony jako odrażająca kreatura ulepiona z ekskrementów („zdegenerowane klocki”), która wyłania się „z trzewi ziemi”. Jego pojawienie się bezcześci czystość (symbolizowaną przez „nieskazitelną porcelanę”) i jest opisane jako niepowstrzymany, fekalny atak („deszcz gówna”), przynoszący obrzydzenie i zagładę.
Narrator relacjonuje swoje przerażenie i obrzydzenie w obliczu tej sytuacji, czując się uwięziony w „pełnym gówna mirażu” i dławiąc się odorem. Mimo wszechogarniającej grozy i wstrętu, w tekście pojawiają się również elementy czarnego humoru oraz perwersyjnej akceptacji, a nawet konsumpcji obrzydliwości. Całość stanowi bezpośrednie, choć skrajnie dosadne, nawiązanie do postaci demona ekskrementów z filmu „Dogma”, łącząc horror z absurdem.
Komentarze (0)