Tekst piosenki
[Verse 1]
1179 inquisition came to us
„Ad Aboledam”, freedom is gone
There isn’t redemption
You are on your own
Faith turns its back on us
Faith turns its back on us
[Chorus]
(Heaven is lost)
Excommunicamus ad extirpanda
(Tenebrae)
Excommunicamus ad extirpanda
(Caste)
Excommunicamus ad extirpanda
(Obiuntur)
Excommunicamus ad extirpanda
[Post-Chorus]
Errare Humanum est
Perserverare autem diabolicum
[Verse 2]
Heaven is lost forever
Cry for your soul
Fire burns your skin
Fire burns your skin
Fire burns your skin
Universe of many illusions, and now
Burn this proof of sin
Burn this proof of sin
Burn this proof of sin
[Refrain]
(Heaven is lost)
Excommunicamus
(Tenebrae)
Excommunicamus
(Caste)
Excommunicamus
(Obiuntur)
[Chorus]
Heaven is lost
Excommunicamus ad еxtirpanda
Tenebrae
Excommunicamus ad еxtirpanda
Caste
Excommunicamus ad extirpanda
Obiuntur
Excommunicamus ad extirpanda
[Post-Chorus]
Errare Humanum est
Perserverare autem diabolicum
[Bridge]
Anime dannate
Danzate nel sabba rovente
La fiamma divampa, Brucia!
[Outro]
Excommunicamus ad extirpanda
And you will die
Excommunicamus ad extirpanda
Excommunicamus ad extirpanda
And you will die
Excommunicamus ad extirpanda
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka przedstawia mroczną i brutalną wizję inkwizycji, która symbolizuje utratę wolności, nadziei i człowieczeństwa pod pretekstem wiary i religijnej doktryny. Tekst nawiązuje do wydarzeń historycznych, takich jak działania inkwizycji w 1179 roku, która przyniosła represje i prześladowania wobec tych uznanych za heretyków. Słowa „Ad abolendam” (dla wyeliminowania) podkreślają bezwzględność działań inkwizytorów, którzy narzucają przemoc i pozbawiają ludzi wolności.
Refren z powtarzającym się „Excommunicamus ad extirpanda” podkreśla główny motyw ekskomuniki i eliminacji grzechu za pomocą przemocy, co uwypukla ironiczny kontrast między ideą zbawienia a brutalną rzeczywistością religijnych prześladowań. Pojawiające się łacińskie frazy, takie jak „Errare humanum est, perseverare autem diabolicum” (Błądzić jest rzeczą ludzką, trwać w błędzie – diabelską), dodają tekstowi patosu i symbolizują surowy osąd nad ludzką słabością.
Druga zwrotka wprowadza obrazy ognia, który wypala zarówno skórę, jak i dowody grzechu, wskazując na okrutne praktyki stosowane wobec tych, którzy zostali uznani za winnych. Pojęcie „utraconego nieba” sugeruje nieodwracalność wyroku i zaprzeczenie jakiejkolwiek nadziei na zbawienie. Mostek, wyrażony we włoskim języku, dodaje dramatyzmu, opisując „potępione dusze tańczące w rozgrzanym sabacie”, co wzmacnia obraz piekielnego cierpienia i ostatecznego potępienia.











Komentarze (0)