Tekst piosenki
[Verse 1]
You know how us Catholic girls can be
We make up for so much time a little too late
I never forgot it, confusing as it was
No fun with no guilt feelings
The sinners, the saviors, the loverless priests
I’ll see you next Sunday
[Chorus]
We all had our reasons to be there
We all had a thing or two to learn
We all needed something to cling to
So we did
[Verse 2]
I sang Alleluia in the choir
I confessed my darkest deeds to an envious man
My brothers they never went blind for what they did
But I may as well have
In the name of the Father, the Skeptic and the Son
I had one more stupid question
[Chorus]
[Verse 3]
What I learned I rejected but I believe again
I will suffer the consequence of this inquisition
If I jump in this fountain, will I be forgiven
[Chorus]
We all had our reasons to be there
We all had a thing or two to learn
We all needed something to cling to
So we did
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Wiesz jakie my, katolickie dziewczyny, potrafimy być
Zbyt późno odrabiamy stracony czas
Nigdy nie zapomniałam, jakkolwiek dziwne by nie było
Nie ma zabawy bez poczucia winy.
Grzesznicy, zbawiciele, księża bez miłości
Do zobaczenia w następną niedzielę!
[Refren]
Wszyscy mieliśmy swoje powody by tam być
Wszyscy nauczyliśmy się jednej rzeczy lub dwóch
Wszyscy potrzebowaliśmy przy czymś trwać
I tak też uczyniliśmy
[Zwrotka 2]
Śpiewałam Alleluja w chórze
Wyznawałam moje najgorsze czyny zawistnemu człowiekowi
Moi bracia nigdy nie oślepli za to, co zrobili
Ja jednak mogę.
W imię Ojca, Sceptyka i Syna
Miałam jeszcze jedno głupie pytanie
[Refren]
[Zwrotka 3]
To czego się nauczyłam, odrzuciłam, lecz znów uwierzyłam.
Będę cierpieć konsekwencje tej inkwizycji.
Jeśli skoczę w to źródło – czy będzie mi odpuszczone?
[Refren]
Wszyscy mieliśmy głowy pełne złudzeń
Wszystkim nam coś narzucono
Wszyscy musieliśmy w coś uwierzyć
I tak też uczyniliśmy
Analiza piosenki
Księża katoliccy są zobowiązani do ślubowania celibatu i przestrzegania zakazu wszelkich form intymności z kimkolwiek innym niż Bóg. Wiele osób wierzy / uznaje religię za coś, co przede wszystkim służy jako rodzaj „koca bezpieczeństwa”, aby umożliwić ludziom radzenie sobie ze śmiercią, a także nieszczęściem.
Większość ateistów, a nawet niektórzy chrześcijanie wierzą, że jest to siła napędowa wiary danej osoby, a nie autentyczna, bezinteresowna wiara. Alanis wspomina spowiedź katolicką i to, jak opowiadała księżom o wszystkich „złych” rzeczach, które robiła i o tym, jak słuchający księża byli prawdopodobnie zazdrośni o jej powodzenia w życiu.
Alanis wspomina, jak doświadczyła wielu dziwnych sytuacji od księży, które nie miały prawa się wydarzyć. Usłyszane przez nią słowa wpłynęły na dalsze postrzeganie kościoła i księży, którzy nie mają nic wspólnego z miłością i Bogiem.
Komentarze (0)