Tekst piosenki
[Verse 1]
Pause, everybody
Welcome to my food lab
Why are you waiting?
식기 전에 have a taste
You know what
I’m a trouble shooter, a soupasta lover
초대해 live forum
Go to the next step
[Refrain]
Es tuyo table card (구미가 당겨 for real)
콕 집어 못 골라 (두 메뉴 전부 yummy)
새빨간 soup에다 creamy한 pasta ¡Qué rico!
Perfecto, oh I
[Pre-Chorus]
I’m cooking to my taste, ふわふわ
처음 느낀 촉감에 눈앞이 clang
왜 하나를 고르래? 애매하면 뭐 어때
뒤섞어버려 bang
[Chorus]
I’ll make you soupasta, duh, duh, duh, duh, duh
고루 섞어봐 더, 더, 더, 더, 더
It’s just who we are, are, are, are, are, are
Make some soupasta, 뻔한 레시피는 dump, dump, dump
[Verse 2]
That just slaps, 혀끝에 녹아 honey
My secret trick, it’s stunnin’
상식을 깨길 원해
Plain한 건 I don’t want it
치솟는 serotonin
푹 떠 한 입에 goal in
Bet I could be whatever
I want me to be
[Pre-Chorus]
I’m gonna be your chеf, ぴりから
톡 쏘는 뒷맛에 tengo fiebre
왜 편을 가르래? 다채롭게 sé librе
휘저어버려 blend
[Chorus]
I’ll make you soupasta, duh, duh, duh, duh, duh
고루 섞어봐 더, 더, 더, 더, 더
It’s just who we are, are, are, are, are, are
Make some soupasta, 뻔한 레시피는 dump, dump, dump
[Bridge]
Let’s make some soupasta (Ah-ah)
¿Está bueno? (Está muy rico ¿no? ¿no? ¿no?; Oh)
Oh plate 위에 superstar
That’s just who we are (Yeah, we do; Supa, supa, supa)
[Chorus]
Make me a soupasta, duh, duh, duh, duh, duh
Make my soupasta, duh, duh, d-duh, duh, duh
계속 손이 가 더-더, 더, 더, 더, 더
Taste some soupasta, 다들 맛을 보면 nod, nod, nod (¡Vale!)
[Outro]
Make me a soupasta
Make me a soupasta
Make me a soupasta
Soupasta, soupasta
Make me a soupasta
Make me a soupasta (Make some soupasta)
Make me a soupasta (뻔한 레시피는 dump, dump, dump)
Soupasta, soupa (¡Vale!)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„SOUPASTA” to piosenka wydana 6 maja 2026 roku w ramach mini albumu studyjnego południowokoreańskiej żeńskiej grupy Billlie (빌리). Wydawnictwo noszące tytuł „the collective soul and unconscious: chapter two” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Mystic Story (미스틱스토리) będącej częścią SM Entertainment (SM 엔터테인먼트).
Utwór „SOUPASTA” to żartobliwy, wielojęzyczny hymn o kreatywnej hybrydowości i odrzuceniu sztywnych kategorii. Sam tytuł to połączenie zupy i makaronu – dwóch dań, które rzadko się ze sobą łączy. Billlie wykorzystuje ten absurdalny kulinarny wynalazek jako metaforę mieszania gatunków, tożsamości, smaków i oczekiwań, aby stworzyć coś zupełnie nowego. Utwór celebruje improwizację, osobisty gust i radość z łamania zasad w kuchni (lub w życiu), gdzie jedynym złym posunięciem jest podążanie za nudnym przepisem.
Pod kalamburami kulinarnymi i wielojęzyczną grą słów kryje się poważny argument: kultura czystości – czy to w gatunkach muzycznych, tożsamości osobistej, czy ekspresji artystycznej – jest nudna. „뻔한 레시피 (tłum. oczywisty przepis)” to oczekiwana ścieżka, konwencjonalne brzmienie, czytelna kategoria. Billlie odmawiają. Będą mieszać zupę i makaron, hiszpański i koreański, japoński i angielski, śmietanę i pomidory, teksturę i hałas. I nazwą to pysznym.
Końcowe „¡Vale!”, po hiszpańsku „dobrze” lub „w porządku”, to pocałunek szefa kuchni wyrażający aprobatę. Piosenka kończy się nie postanowieniem, ale żądaniem: „Zrób mi zupę makaronową”. Rób ją dalej. Mieszaj dalej. Odrzucaj oczywistości. Bo w kuchni Billie jedyną porażką jest pojedyncze menu. A jedyną zasadą jest twój własny gust.
„SOUPASTA” to celebracja tego, co pomiędzy, hybrydy, tego, co niesklasyfikowane. Mówi: nie pytaj, czy to zupa, czy makaron. Zapytaj, czy to jest chwytliwe, odpowiedź brzmi „tak, bardzo” – „qué rico”.
Utwór „SOUPASTA” to żartobliwy, wielojęzyczny hymn o kreatywnej hybrydowości i odrzuceniu sztywnych kategorii. Sam tytuł to połączenie zupy i makaronu – dwóch dań, które rzadko się ze sobą łączy. Billlie wykorzystuje ten absurdalny kulinarny wynalazek jako metaforę mieszania gatunków, tożsamości, smaków i oczekiwań, aby stworzyć coś zupełnie nowego. Utwór celebruje improwizację, osobisty gust i radość z łamania zasad w kuchni (lub w życiu), gdzie jedynym złym posunięciem jest podążanie za nudnym przepisem.
Pod kalamburami kulinarnymi i wielojęzyczną grą słów kryje się poważny argument: kultura czystości – czy to w gatunkach muzycznych, tożsamości osobistej, czy ekspresji artystycznej – jest nudna. „뻔한 레시피 (tłum. oczywisty przepis)” to oczekiwana ścieżka, konwencjonalne brzmienie, czytelna kategoria. Billlie odmawiają. Będą mieszać zupę i makaron, hiszpański i koreański, japoński i angielski, śmietanę i pomidory, teksturę i hałas. I nazwą to pysznym.
Końcowe „¡Vale!”, po hiszpańsku „dobrze” lub „w porządku”, to pocałunek szefa kuchni wyrażający aprobatę. Piosenka kończy się nie postanowieniem, ale żądaniem: „Zrób mi zupę makaronową”. Rób ją dalej. Mieszaj dalej. Odrzucaj oczywistości. Bo w kuchni Billie jedyną porażką jest pojedyncze menu. A jedyną zasadą jest twój własny gust.
„SOUPASTA” to celebracja tego, co pomiędzy, hybrydy, tego, co niesklasyfikowane. Mówi: nie pytaj, czy to zupa, czy makaron. Zapytaj, czy to jest chwytliwe, odpowiedź brzmi „tak, bardzo” – „qué rico”.
Komentarze (0)