Céline Dion At Seventeen

[Zwrotka 1] Gdy miałam 17 lat, poznałam pewną prawdę o życiu, Że miłość przeznaczona jest tylko dla królowych piękności Dla dziewczyn z liceum o pięknej cerze i uśmiechu, Które wyszły za mąż bardzo młodo, a potem przeszły na emeryturę Walentynki, których nigdy nie obchodziłam Farsy młodości w piątkowe wieczory Brały w nich udział tylko te ładniejsze Gdy miałam 17 lat poznałam tę prawdę o życiu [Refren] A te z nas o zniszczonych cerze Którym brakowało obycia w towarzystwie Rozpaczliwie pozostawały w domu Wyobrażając sobie dzwoniących do nich kochanków Proszących: ,,zatańcz ze mną” I szepczących niejasne nieprzyzwoitości To nie to, co się wydaje, gdy ma się 17 lat [Zwrotka 2] Dziewczyna o brązowych oczach w ciuchach po siostrze Której imienia nigdy nie potrafiłabym wymówić, Powiedziała: „Atrakcyjnym ludziom wszystko podaje się na tacy A ci mniej atrakcyjni muszą na to ciężko pracować”. Bogata królowa miasteczka z licznymi znajomościami Wychodzi za mąż, by spełnić swoje potrzeby Ma gwarancję towarzystwa I raj na starość [Refren] Lecz zapamiętajcie, że te, które wygrywają tę grę, Tracą miłość, o którą tak zabiegały W obligacjach jakości i wątpliwej uczciwości Ich małomiasteczkowe oczy będą się na was gapić Będąc niemile rozczarowane, gdy dostaną połowę Z tego, co zostało im obiecane, gdy ma się 17 lat [Zwrotka 3] Do tych z nas, które poznały ból Z powodu nigdy nie otrzymanych walentynek I do tych, których imion nigdy nie wymieniano Podczas wybierania osób to drużyny To było bardzo dawno temu Świat był wtedy młodszy niż dzisiaj Kiedy marzenia były jedyną rzeczą, którą dawali za darmo, Brzydkim kaczątkom takim jak ja [Refren] Wszyscy gramy w tę grę, a kiedy się odważymy To oszukujemy sami siebie w pasjansa Wyobrażając sobie niezowiących kochanków Żałując życia, którym nie żyjemy Kochanków proszących ,,chodź ze mną potańczyć” I szepczących niejasne nieprzyzwoitości Brzydkim dziewczynom takim jak ja, w wieku 17 lat