Chłopcy z Placu Broni Kocham wolność

„Kocham Wolność” to kawałek opowiadający o tym, co dla Łyszkiewicza było w życiu najważniejsze. Przedstawia on siebie jako człowieka, który doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że jest tylko mikroskopijną częścią wszechświata. Nie ma przez to żadnych roszczeń, nie próbuje zagarnąć dla siebie tyle, ile jest w stanie. Starczy, że będzie wolny, nieskrępowany żadnymi więzami, a będzie szczęśliwy.

Widzi, jak ogromny i bogaty jest świat, na którym przyszło nam żyć. Człowiek może przez lata gromadzić wiedzę, wpływy i pieniądze, by potem i tak umrzeć, nie odkrywając nawet czubka góry lodowej, jaką jest nasza rzeczywistość. Zamiast więc pędzić na złamanie karku przed siebie lepiej według autora jest cieszyć się tym, co mamy. Dobra materialne są czymś ulotnym – jednego dnia je posiadamy, by drugiego móc je stracić. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć przyszłości, więc nie ma sensu zbyt mocno przywiązywać się do tego, co uda nam się zdobyć.

Wokalista stwierdza, że jedyną rzeczą, która zostanie przy nim do samego końca jest właśnie to poczucie wolności, które tak sobie ceni. Nawet jeżeli miałby trafić na samo dno, samotny i biedny, dalej będzie mógł samemu decydować o sobie i to jest dla niego najpiękniejsze. Przed każdym z nas stoi ogrom możliwości i tylko od naszych własnych decyzji zależy to, jak potoczy się nasze życie. Będziemy przeżywać wzloty i upadki, więc tylko od tego, czego oczekujemy po świecie zależy, jak sobie z nimi poradzimy. Łyszkiewicz był gotów na każde zawirowania losu, bo to, co najważniejsze miał zawsze przy sobie.