
Tekst piosenki
[Verse 1]
A million miles to a cemetery
A flower across your chest
A tear on a smile as you pray to a sky
But it won’t bring back your breath
You know it isn’t the love that you wish for
That you were misinformed as a child
'Cause everything in those beautiful stories
Was only a part of the lie
That told you every tongue that you kissed was a royal
And you know that your godmother flies
And it all seems so important
'Til you’re drifting off at night
[Chorus]
And the weight of your eyes and your face when you cry
Make the days you were young seem ages ago
If you could stay, would you go?
If you could stay, would you go?
[Post-Chorus]
Four-by-four
You build your own life story
Build your own life story
Build your own
La-da-da, yeah
You might also like
Frisky
Dominic Fike
Sunburn
Dominic Fike
Dark
Dominic Fike
[Verse 2]
A million miles and a year went by
And you still can’t find your breath
Your tears went dry as you pray to a god
But he won’t bring back the dead
And it was never a love that you wished for
Even when you were just a child
'Cause you knew everything in the stories
Were only a part of a lie
[Chorus]
And the weight of your eyes and your face when you cry
Make the days you were young seem ages ago
If you could stay, would you go?
If you could stay, would you go?
[Post-Chorus]
Four-by-four
You build your own life story
Build your own life story
Build your own
Four-by-four
You build your own life story
Build your own life story
Build your own
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki opowiada o utracie, smutku i iluzjach, które z czasem upływają. Wydaje się, że artyście przypominają się wspomnienia o kochanej osobie, która odeszła i została pochowana w cmentarzu. Jest świadomy przemijania życia i poczucia straty. Choć się modli, wie, że nie odzyska już oddechu tej osoby. Nawiązuje do złudzeń i kłamstw, w które wierzył jako dziecko, że każdy pocałunek jest królewski, a jego matka chrzestna potrafi latać. Teraz, gdy drwi się nocą, wszystko to wydaje się mniej istotne.
Refren odnosi się do ciężaru bólu, który artysta odczuwa w oczach i twarzy płaczącej osoby. Dni, gdy byli młodzi, wydają się tak odległe. Pytanie, czy gdyby mogli, zostaliby na zawsze lub odeszliby. W części po refrenie podkreśla się, że każdy buduje własną historię życia. Sugeruje, że to my sami kształtujemy nasze losy i opowiadamy własne historie.











Komentarze (0)