
Tekst piosenki
[Verso 1]
Me gustaría recordarte así
Con la sonrisa enamorada
Como si el sol hubiese salido aquí
Dentro de tu mirada
Me gustaría recordarte, ya ves
Como una historia importante y sincera
Aunque se viene el sentimiento, ahora es
Como brisa ligera
[Pre-Coro]
Estoy pensando en palabras de adiós que dan
Un dolor intenso
Pero si buscas en él, sé que encontrarás
Agua en el desierto
[Coro]
Hay amores que te darán
Una emoción para siemprе
Momentos que quedarán así
Grabados еn la mente
Hay amores que dejarán
Una canción para siempre
Palabras que quedarán así
Muy dentro de la gente
[Verso 2]
Me gustaría poder dar mucho más
Mucho más tiempo del que puedo darte
Pero en mi mundo no estás tan solo tú
Y ahora debo dejarte
Cruzaré mares y montes que ahora yo
Yo quiero ver de nuevo
Muchos amigos me esperan para inventar
Juntos otros juegos
[Coro]
Hay amores que te darán
Una emoción para siempre
Momentos que quedarán así
Grabados en la mente
Hay amores que dejarán
Una canción para siempre
Palabras que quedarán así
Muy dentro de la gente, yeah-yeah
[Post-Coro]
Muy dentro de la gente
La-ra-la-la-la-la-la-la-la-la
[Coro]
Hay amores que te darán
Una emoción para siempre (Una emoción para siempre)
Momentos bellos que quedarán así
Grabados en la mente
[Outro]
Palabras que quedarán así
Muy dentro de la gente
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka opowiada o pożegnaniu pełnym czułości – takim, w którym nie ma żalu ani gniewu, tylko wdzięczność za to, co się wydarzyło. Narrator chce zapamiętać drugą osobę w najpiękniejszy sposób: z zakochaną, jasną uśmiechniętą twarzą, jakby w jej oczach wschodziło słońce. Chce zachować te wspomnienia jako coś ważnego i prawdziwego, nawet jeśli teraz to uczucie zaczyna zmieniać się w lekką, delikatną bryzę. Pożegnanie boli, ale w tym bólu kryje się też coś dobrego – świadomość, że pewne relacje są jak woda na pustyni: rzadkie, cenne, niezapomniane.
W refrenie podkreślone jest, że są miłości i chwile, które pozostają z nami na zawsze – jako emocje, melodie, słowa zapisane gdzieś głęboko w pamięci i w ludziach, których dotknęły. W drugiej części narrator przyznaje, że nie może dać więcej, bo świat wzywa go dalej – są miejsca, które chce zobaczyć, ludzie, z którymi chce tworzyć nowe historie. Mimo to nie umniejsza wartości tego, co było. Ta miłość staje się czymś trwałym, pięknym i uniwersalnym – pieśnią, która żyje dalej nawet wtedy, gdy dwoje ludzi musi pójść własnymi drogami.











Komentarze (0)