Frank Carter & The Rattlesnakes Trouble

„Trouble” to utwór przedstawiający nam sytuację porwania, w której to Carter wciela się w ofiarę. Zdaje sobie sprawę, że właśnie wpadł w bagno, z którego nie będzie ucieczki. Przerażony, uświadamia sobie że zapewne nie wyjdzie z tego żywy, wpada więc w panikę, bojąc się o własne życie.

Nic mu nie pomoże, jest skazany na łaskę swoich oprawców, przy czym nie wyglądają oni na ludzi, z którymi można jakkolwiek dyskutować. Skazany na śmierć, nie potrafi nad sobą zapanować, wpadając w coraz większą rozpacz. Ten kawałek można interpretować dosłownie, ale jeżeli przyjrzymy się mu bliżej, dostrzeżemy w nim coś więcej, niż tylko straszną historię.

Zakładnik, z którego perspektywy wciela się Frank wcale nie musi być po prostu ofiarą porwania. Widzimy przecież, że mężczyźni w kominiarkach, o których tutaj mowa „oddają jego kraj”, co nie do końca jednak pasuje do sposobu działania zbrodniarzy. Autor może więc mieć tutaj na myśli tylko symboliczną niewolę, bycie pod butem systemu, który trzyma nas wszystkich w szachu. Wtedy „Trouble” nabiera zupełnie innego znaczenia.

Rządy przecież nie zawsze rzeczywiście działają na rzecz swoich obywateli. Sprawują nad nami kontrolę, mówiąc nam co myśleć, co czuć i jak się zachowywać, pozbawiając nas jakby nie patrzeć wolności. Bycie takim „zakładnikiem” jest w pewien sposób nawet gorsze niż bycie ofiarą porwania. Tutaj niewola jest znacznie bardziej subtelna, wręcz niewidoczna, a jednak bolesna i przerażająca.