Tekst piosenki
[Intro]
BBO
TRES CREUS (Tss)
[Verso]
Más cash, más estrés, tres cruces a mis pies
Dos de estático por mes, este ice no sé qué es
Tengo VV colorless en el pecho tapándome los agujeros
Tengo tantos anillos que no puedo cruzar los dedos
Estaba pensando en cómo disparar con cero balas
Y de tanto planear salieron alas
Esas ofertas mejor que no las escucharas
Si las rechazas se doblan solas como cucharas
Tapándome la cara por el lujo silencioso
Rechazo la portada por el jomo
Me creo libre y solo corro detrás de la liebre como todos
Bajo con el perro y me los cruzo con el mono, oh shit
Pega’íto como un brick, nuevo día, nuevo peak
Voy a seguir contando pasta hasta que me salga un tic
Me quieren hacer la psicológica
Muevo fichas de LEGO como un juego de lógica
Intentan hacer lo que he hecho
Eso es empezar a levantar la casa por el techo
Quieren tapar esta mancha, están al acecho
Pero las lanchas siguen a sus anchas cruzando por el estrecho
Yo ya no me quejo, yo ni hablo
No se si es un reflejo, que es por viejo, por diablo
Pero guardo problemas en la cartera doblados
Si sigo haciendo pasta todas las noches como Carmela Soprano
Aunque la mayoría de veces me siento estúpido
Pero se me pasa despertando en este piso, es el último
Y se ve toda la ciudad como si fuera el público
Cuento otro lunes, muerdo el hueso hasta que se consume
Miro el peso pero eso no sube
Somos presos, hacemos formas con nubes
Besos, nos vemos en las zonas comunes
(Valencia)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka jest introspekcyjną refleksją nad sukcesem, presją i wewnętrznymi sprzecznościami, które towarzyszą autorowi w jego życiu. Autor, operując dynamicznymi obrazami i metaforami, opisuje codzienność, w której materialny dostatek i luksus mieszają się z poczuciem ciężaru psychicznego i poszukiwaniem sensu.
Tekst zaczyna się od podkreślenia sukcesu – większa ilość pieniędzy przynosi ze sobą większy stres, a symbolem tego są „trzy krzyże” u jego stóp. Autor opisuje swoje życie przez pryzmat luksusu, który jednak nie daje pełnego spełnienia. Drogocenne kamienie, pierścienie, które utrudniają mu nawet złożenie rąk, i wyszukany styl życia to z jednej strony symbole osiągnięć, ale z drugiej obciążenie. Pojawia się tu też motyw strategii i planowania – autor rozważa, jak przetrwać i działać, nawet w obliczu braku zasobów, podkreślając swoją zdolność do adaptacji i tworzenia.
Motyw ukrywania się jest powtarzalny – autor mówi o zasłanianiu twarzy, odrzucaniu propozycji medialnych, a także o dystansie wobec świata, co oddaje jego niechęć do nadmiernej ekspozycji i potrzebę zachowania prywatności. Jednocześnie przyznaje, że podobnie jak inni, goni za osiągnięciami, co ukazuje jego człowieczeństwo i uwikłanie w system.











Komentarze (0)