Tekst piosenki
[Zwrotka]
Oni czekają na spektakl — ja gram w FC26
Obok mnie siedzi Skepta, pyta, czy mam swoją nutkę też
Tak się składa, że nie, czas zapierdala — to nie ta część
Możesz zostać w grze, ale też gra może odejść i cześć
Nie ma, że nie, nie ma, że nie zrobię czegoś, jak chcę
Wejdę przez okno, jak drzwiami się nie da
Będzie w pokoju czuć THC, jak tylko zajebie blinkera (Pfff, pufff)
W budynku jest siwo, nie WTC
Mój człowiek ma ksywę Bobas, zaraz obaj pushin’ thirty
„Cała rodzina zdrowa” — chciałbym powiedzieć to, ale znam fakty
Chciałbym jej namalować obraz, ale mam jedynie kredki
Mam tylko słuchawki — muzyko, proszę od świata odеtnij mnie
Nienawidzę ludzi, nie lubię zwiеrząt, kocham litery
Nie jestem poetą, chodzi po prostu mi o jej cztery
Nie pójdę na detoks — wie to każdy, z kim jestem szczery
Liberum veto — dobrze, że mam na to jeszcze papiery
Dobrze, że jestem z kobietą jedną na stałe, bo dziwki kochają afery
Te dziwki kochają aftery i tussi, szkoda, że nie walą hery
Inny obraz widziałem, jak czytałem Lucy, Lucy Maud Montgomery, oh
Dzieciństwo nie wróci nigdy — chciałbym mieć stare problemy
Ale mam nowe problemy, parę rozwiązań, żadne idealne, oh
Wybieram mniejsze zło, wkurwia mnie to, że to brzmi tak banalnie, oh
Wkurwia mnie to, oh, wkurwia mnie to, huh
Ze składem na mieście, Power Rangers — nie ma chuja na nas
Mój guardian angel daje protekcję — alleluja, mamo
Znów na zakręcie, jakoś to będzie — to auto driftuje samo
Chyba znają nas wszędzie, znów po koncercie, rzucam trzy xany na noc
[Outro]
(Ze składem na mieście, Power Rangers — nie ma chuja na nas)
Mój guardian angel daję protekcję — alleluja (Mój guardian angel daje protekcję — alleluja)
(Jakoś to będzie)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ten tekst kręci się wokół życia w ciągłym przeciążeniu, gdzie rzeczywistość miesza się z impulsem, chaosem i próbą złapania jakiejkolwiek kontroli. To bardziej strumień myśli niż uporządkowana opowieść — dużo tu skrajnych obrazów, nagłych przeskoków, jakby głowa nie nadążała za tempem życia. Z jednej strony pojawia się brawura, pewność siebie i taki „uliczny” pęd, z drugiej przebijają momenty zmęczenia, odklejenia od ludzi i świata, jakby wszystko było jednocześnie za głośne i za puste.
W tle przewija się też wątek dzieciństwa, które nie wraca, i dorosłości, która nie daje żadnych prostych odpowiedzi. Zamiast tego są nowe problemy, nieidealne wybory i poczucie, że każde rozwiązanie coś zabiera. W tym wszystkim relacja z rzeczywistością jest trochę chwiejna — raz kontrola, raz chaos, raz ironia, a raz potrzeba ucieczki w muzykę albo w cokolwiek, co na chwilę odcina od nadmiaru bodźców i ludzi.
W tle przewija się też wątek dzieciństwa, które nie wraca, i dorosłości, która nie daje żadnych prostych odpowiedzi. Zamiast tego są nowe problemy, nieidealne wybory i poczucie, że każde rozwiązanie coś zabiera. W tym wszystkim relacja z rzeczywistością jest trochę chwiejna — raz kontrola, raz chaos, raz ironia, a raz potrzeba ucieczki w muzykę albo w cokolwiek, co na chwilę odcina od nadmiaru bodźców i ludzi.
Komentarze (0)