Tekst piosenki
How much pain do you need to feel?
How much shame do you have to conceal?
There is no sunshine; just endless nights
Nobody’s there, nobody cares when you cry
Is it my face you see, do I haunt you in your sleep
On your hands and knees, when you crawl through your nightmares
When there’s no more grace, does your heartbeat start to race?
Clawing everywhere in the dark, poisonous shadows
How many secrets do you keep inside?
How many sins do you have to hide?
The haunting masses have blackened the sun
You’ll pay for everything you’ve done, one by one
Is it my face you see, do I haunt you in your sleep
On your hands and knees, when you crawl through your nightmares
When there’s no more grace, does your heartbeat start to race?
Clawing everywhere in the dark, poisonous shadows
„…it’s like, I woke up, and she was right there
I could almost touch her, although she’s been gone for years now
I can feel her… I can feel her watching me.”
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Według Mustaine’a „Poisonous Shadows” to utwór opowiadający o ludziach ukrywających się przed samymi sobą. Zainspirowany prawdziwymi postaciami, autor śpiewa tu o tych, którzy żyją w ciągłym kłamstwie, nie dopuszczając do siebie tego, kim są w rzeczywistości. Nie dostrzegają własnych wad, udając znacznie lepszych, niż są naprawdę.
Wokalista zastanawia się, jak długo będą jeszcze potrafili wierzyć w swoje maski, ile ciosów od losu muszą jeszcze dostać, by przyznać się do własnej niedoskonałości. Inni dostrzegają ich zakłamanie, lecz oni wciąż wydają się oskarżać wszystkich naokoło za swe niepowodzenia, ani razu nie zastanawiając się nad tym, czy wina przypadkiem nie leży w nich samych.
Dave jest przekonany jednak, że osoby, do których adresowany jest ten kawałek gdzieś w głębi duszy zdają sobie sprawę z tego, jacy są naprawdę. Odpychają może tę niewygodną prawdę, ale wciąż tkwi ona w nich, co jakiś czas o sobie przypominając. W końcu nie będą już w stanie dłużej się okłamywać. Iluzja się rozpłynie, zostawiając ich przerażonych, pełnych cierpienia. Dostaną to, na co zasługują, a autor będzie tym, który śmieje się jako ostatni.
Komentarze (0)