
Tekst piosenki
[Verse]
True story real life, first let me say this
I am black and white, everybody else just fakes it
Everybody else so basic, stop tryin’ please stay home
We don’t need another band in the grey zone
Yeah I think we need change like a payphone
True story real life, mama said I’d be a rockstar
But rock n’ roll is dead mama
It’s not long before the blogs are
Until then I’ll be a blogstar
If you need me, you know where I’ll be
Man I’m either on the road or flying overseas
I got a bunch of little girls crying over me
True story real life, we got signed to a label
And we infected the internet
We started playing on the radio
Do you really think we could say no
With these million dollar checks on the table
We were working at the mall on the payroll
Now it’s getting kinda hard just to lay low
True story real life, the only guardian I have is me
I’ll kill myself with a pitchfork
And I’m my own worst enemy
And when I die leave me in the streets
I want pigeons flying over me
And I’m a vision to this whole thing
So I don’t care if you don’t got any hope for me
True story real life, I could use a little help
And I’m talkin’ bout girls like I got ’em but I don’t
I’m upset with myself
Man I wish I could have sex with myself
That would solve all of my issues
You were crazy, but I miss you
Now I’m alone with a box full of tissues
True story real life, I don’t feel like we made it
Didn’t mean to be a mystery
We just didn’t wanna say shit
Now we’re a little bit famous
And I think I might hate it
I could give a mothafuck about a plaque with double platinum
Looks good when it’s next to white and black
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Zawarty w tytule skrót rozwija się jako „True Story Real Life”. W tekście piosenki Jessie wyraża swoje myśli na temat wszystkiego, co wydarzyło się w jego życiu od rozpoczęcia muzycznej kariery. Wszystkiego, co – jego zdaniem – było prawdziwe.
Mówi więc o swojej wyjątkowości, o tym, że nigdy niczego nie udaje, jest po prostu sobą. Dzięki temu doszedł wraz z zespołem do tego etapu kariery, dzięki temu osiągnęli sukces. Wyraża swoją opinię na temat muzycznego światka, kolejnych kopii pojawiających się na scenie. Nie potrzebujemy więcej takich samych „artystów”, stwierdza.
Opowiada również historię ich wielkiego sukcesu, który wyniósł The Neighbourhood na wyżyny popularności. Dzisiaj są cenionym zespołem, mają swoją stałą bazę fanów, młode dziewczyny mdleją na ich widok. Oto prawdziwa kariera. Jessie jednocześnie gryzie się trochę ze swoim sumieniem, ma do siebie pretensje, że dali się ponieść komercji, pozwolili na to by puszczać ich w radiu. Nie jest pewny czy dobrze zrobili. Wie jednak, że w przeciwnym razie wciąż byliby kasjerami w markecie.
Jessie w wielu piosenkach opowiadał o swoich wewnętrznych rozterkach i problemach emocjonalnych. Tutaj również wspomina tę kwestię, mówi o sobie jako swoim jedynym obrońcy. Musi bronić się przed samym sobą i przed światem zewnętrznym. Zaczyna sobie uświadamiać, że większość jego problemów wynika z kontaktów z kobietami. Próbuje zrozumieć siebie, swoje emocje i uczucia. I wygrać z problemami.












Komentarze (0)