Tekst piosenki
[Intro]
We run for the hills
We run like fools
Our city’s a-flame
The bells ringing
The bells ringing
[Verse]
Devastation has come
Left in a station with a note upon
Now there’s never any place
Never any place to put my feet back down
No, there’s never anywhere
The scene is rolled away, lights are taken down
On a newspaper stand
Any feeble branch to put my weight upon
But I lie to myself
Anywhere I dare to put my feet back down
[Bridge]
Who’ll find a cab in the pouring rain?
Who’ll find a vein to put the needle in?
Who hears that voice that’s like bells ringing?
[Outro]
How will I know you
How will I know you
How will I know you
Tłumaczenie piosenki
[Intro]
Biegniemy w stronę wzgórz
Uciekamy jak głupcy
Nasze miasto płonie
Dzwony dzwonią
Dzwony dzwonią
[Zwrotka]
Nadeszła dewastacja
Zostawiony na stacji z notatką
Teraz nigdy nie ma miejsca
Nigdy nie ma miejsca, w którym mógłbym postawić stopy z powrotem
Nie, nigdy nigdzie nie ma
Scena jest odwrócona, światła są zdjęte
Na stojaku na gazety
Jakakolwiek słaba gałąź, na której mógłbym się oprzeć
Ale okłamuję siebie
Gdziekolwiek odważę się postawić stopy na ziemi
[Bridge]
Kto znajdzie taksówkę w strugach deszczu?
Kto znajdzie żyłę do wkłucia igły?
Kto słyszy ten głos, który jest jak bicie dzwonów?
[Outro]
Jak cię poznam
Jak cię poznam
Jak cię poznam
Analiza piosenki
Tekst opowiada o nagłym rozpadzie świata, który wcześniej dawał poczucie bezpieczeństwa. Miasto płonie, ludzie uciekają, wszystko zostaje zniszczone albo usunięte, a bohater traci miejsce, do którego mógłby wrócić. Najmocniejsze jest poczucie wykorzenienia: nie ma już stabilnego punktu, na którym można oprzeć życie, więc każda próba zatrzymania się wydaje się tymczasowa i niepewna.
W tle pojawia się też desperacja i potrzeba odnalezienia kogoś pośród całego chaosu. Pytania o taksówkę w deszczu, igłę i głos przypominający bicie dzwonów tworzą obraz ludzi próbujących przetrwać na różne sposoby. Końcowe „How will I know you” sugeruje lęk, że po tak wielkiej katastrofie nawet bliska osoba może stać się kimś trudnym do rozpoznania. To tekst o utracie domu, tożsamości i pewności, że po zniszczeniu wszystkiego da się jeszcze wrócić do dawnego życia.
W tle pojawia się też desperacja i potrzeba odnalezienia kogoś pośród całego chaosu. Pytania o taksówkę w deszczu, igłę i głos przypominający bicie dzwonów tworzą obraz ludzi próbujących przetrwać na różne sposoby. Końcowe „How will I know you” sugeruje lęk, że po tak wielkiej katastrofie nawet bliska osoba może stać się kimś trudnym do rozpoznania. To tekst o utracie domu, tożsamości i pewności, że po zniszczeniu wszystkiego da się jeszcze wrócić do dawnego życia.
Komentarze (0)