Father John Misty Chloë

„Chloë” to utwór otwierający album „Chloë and the Next 20th Century”. Studium postaci nawiązuje do „ścieżek dźwiękowych i widoków z hollywoodzkich thrillerów romantycznych z epoki Cary-Grant” (Consequence Sound) i zawiera „rogi w starym stylu, zanim przejdą w utwór bigbandowy z lat 20-tych” (Paste Magazine). Utwór przenosi słuchacza w czasy jazzu, do sali balowej Blackpool Tower, transmitowanej przez Laurel Canyon w Los Angeles” (The Scotsman).

Powtarzającym się motywem piosenki jest to, że narrator jest tak bezgranicznie zauroczony Chloë, że ignoruje lub po prostu nie dostrzega jej wielu wad. Wydaje się on zbyt skłonny do odrzucenia faktu, że przebywała ona w towarzystwie ludzi, którzy z perspektywy społecznej mieli radykalne poglądy polityczne. Jej upór, że „nie ma w tym nic więcej” niż drinki z krytykami sztuki, sugeruje, że prawdopodobnie tak jest.

Styl muzyczny piosenki, pochodzący z epoki Big Bandu z lat 1910-30, wzmacnia te tematy polityczne, ponieważ to właśnie w tym okresie najbardziej prominentna była Socjalistyczna Partia Ameryki. Narrator ponownie nie zastanawia się nad moralnością znajomego terapeuty Chloë, który przepisuje jej leki przeznaczone do użytku rekreacyjnego. Liryk można odczytywać albo w ten sposób, że to Chloë kradnie w sklepie, albo że to sam autor.