Hozier Angel of Small Death & the Codeine Scene

Patrzę, co wyprawiają moi bliźni, śmiałe chłopaki Igrające z miłością i wykorzystaniem Wołają, żeby się do nich przyłączyć, smutasy i błazny Otrząsają skrzydła swoich strasznych młodości. Świeżo rozpływając się w lodowatej fascynacji Już bardziej samotnym i sobą nie mógłbym być, Otwarcie ramion męką się jawi, Już podlej nie można, nie stawiam oporu Jej słodzony oddech i natarczywy język Czyni z niej anioła małej śmierci* i kodeinowej sceny Jej włosy złoto blond i ramiona gibkie Czynią z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny Bardziej ludzki i zahipnotyzowany jej ciałem Składam me serce z całą resztą u jej stóp Prosto z pola, wypasiony i płodny Krwisto i surowo, lecz zaklinam, że słodko. Jej słodzony oddech i natarczywy język Czyni z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny Jej włosy złoto blond i ramiona gibkie Czynią z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny By ulżyć obłąkaniu, odejdę po bruku Zastanawiając się czy mi lepiej, skoro nie padłem Z rozedrganym osądem i upadłym rozumem W ustach słodki żar jej oddechu i czuję, że żyję Jej słodzony oddech i natarczywy język Czyni z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny Jej włosy złoto blond i ramiona gibkie Czynią z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny Jej słodzony oddech i natarczywy język Czyni z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny Jej włosy złoto blond i ramiona gibkie Czynią z niej anioła małej śmierci i kodeinowej sceny.