Tekst piosenki
[Chorus]
Fuck em’ all, smoking gas, in the mall, in the plaza
In the fall, like a ghost, I been harboring the months
[Verse 1]
On the road, through the growth, had to crawl, through the valley
In the forest, little frog, I’m sticking to the walls
[Pre-Chorus]
Okay, okay, okay, okay
[Chorus]
Fuck em’ all, smoking gas, in the mall, in the plaza
In the fall, like a ghost, I been harboring the months
[Post-Chorus]
Okay, okay, okay, okay
[Verse 2]
I am in the plaza and I’m tryna get right
I, I am in the plaza and I’m tryna get right
I said I am in the plaza and I’m tryna forget about you
Outside in the plaza, I don’t think about you
Umbrellas in the closet, it’ll rain without you
Little holes in the pockets, I ain’t holding onto
I am in the plaza and I’m tryna get
I am in the plaza and I’m tryna get right
[Chorus]
Fuck em’ all, smoking gas, in the mall, in the plaza
In the fall, like a ghost, I been harboring the months
[Post-Chorus]
Okay, okay, okay, okay
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Kill The Geese” to utwór pochodzący z udostępnionej 5 czerwca 2026 roku wersji rozszerzonej pierwotnie wydanego 6 lutego 2026 roku czwartego pełnowymiarowego albumu studyjnego mieszkającego w Nowym Jorku japońskiego artysty George’a Kusunoki Millera (ジョージ・ミラー), znanego jako Joji. Wydawnictwo noszące tytuł „Piss In The Wind” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Palace Creek. Projekt jest następcą albumu „SMITHEREENS”, który ukazał się 4 listopada 2022 roku.
Piosenka „Kill the Geese” to tajemniczy, minimalistyczny obraz emocjonalnego rozdwojenia – narrator otępia się (prawdopodobnie przy pomocy środków psychoaktywnych) w przestrzeni publicznej, próbując uciec od wspomnień i „przetrzymując miesiące” niczym duch nawiedzający własne życie.
Tytuł jest celowo absurdalny i brutalny, co jest klasycznym przykładem stylu Joji: zgrzytliwe sformułowanie, które zmusza do zatrzymania się i zadania sobie pytania, co to znaczy? Gęsi są głośne, chaotyczne, wędrowne i często agresywne. „Kill the Geese” może oznaczać uciszenie wewnętrznego hałasu, zakończenie cyklu przychodzenia i odchodzenia lub zniszczenie czegoś, co wytwarza, ale też dręczy, to przewrotna interpretacja „zabij gęś znoszącą złote jaja” – tutaj być może metaforyczne „złote jaja” nigdy nie były tego warte.
„Kill the Geese” to piosenka o cichej, pozbawionej blasku pracy nad przetrwaniem po stracie – nie poprzez katharsis, ale poprzez dysocjację i powtarzanie. Gęsi (hałas, pamięć, chaotyczne emocje) trzeba zabić, bo wciąż wracają, gęgając, niszcząc spokój. Plac to czyściec. Gaz to znieczulenie. A narrator to duch, który „przechowuje miesiące” – niosąc ze sobą czas jak ranę, która się nie goi, ale też go nie zabije.
Joji nie oferuje żadnego rozwiązania. Nie robi tego, co trzeba, nie zapomina o danej osobie. Po prostu idzie dalej przez plac, pali gaz, mówi „dobra” i pozwala, by padał deszcz. To nie jest uzdrowienie, to obraz tego co mu pozostało, wytrwałości.
Piosenka „Kill the Geese” to tajemniczy, minimalistyczny obraz emocjonalnego rozdwojenia – narrator otępia się (prawdopodobnie przy pomocy środków psychoaktywnych) w przestrzeni publicznej, próbując uciec od wspomnień i „przetrzymując miesiące” niczym duch nawiedzający własne życie.
Tytuł jest celowo absurdalny i brutalny, co jest klasycznym przykładem stylu Joji: zgrzytliwe sformułowanie, które zmusza do zatrzymania się i zadania sobie pytania, co to znaczy? Gęsi są głośne, chaotyczne, wędrowne i często agresywne. „Kill the Geese” może oznaczać uciszenie wewnętrznego hałasu, zakończenie cyklu przychodzenia i odchodzenia lub zniszczenie czegoś, co wytwarza, ale też dręczy, to przewrotna interpretacja „zabij gęś znoszącą złote jaja” – tutaj być może metaforyczne „złote jaja” nigdy nie były tego warte.
„Kill the Geese” to piosenka o cichej, pozbawionej blasku pracy nad przetrwaniem po stracie – nie poprzez katharsis, ale poprzez dysocjację i powtarzanie. Gęsi (hałas, pamięć, chaotyczne emocje) trzeba zabić, bo wciąż wracają, gęgając, niszcząc spokój. Plac to czyściec. Gaz to znieczulenie. A narrator to duch, który „przechowuje miesiące” – niosąc ze sobą czas jak ranę, która się nie goi, ale też go nie zabije.
Joji nie oferuje żadnego rozwiązania. Nie robi tego, co trzeba, nie zapomina o danej osobie. Po prostu idzie dalej przez plac, pali gaz, mówi „dobra” i pozwala, by padał deszcz. To nie jest uzdrowienie, to obraz tego co mu pozostało, wytrwałości.
Komentarze (0)