Tekst piosenki
[Chorus]
I was drawing pictures through the dead skin cells on the glass
Walking through the broken fragments, all reflections of the past
Things will never be the same, only memories can last
Girl, I’m never gonna change, I’m just never coming back
I was drawing pictures through the dead skin cells on the glass
Walking through the broken fragments (Ooh), all reflections of the past (Ooh)
Things will never be the same (Ooh), only memories can last (Ooh)
Girl, I’m never gonna change (Ooh), I’m just never coming back (Ooh)
[Outro]
Ooh-ooh
Ooh-ooh
Ooh-ooh
[Instrumental]
Tłumaczenie piosenki
[Refren]
Rysowałem obrazy przez martwe komórki naskórka na szkle
Przechodząc przez potłuczone fragmenty, wszystkie odbicia przeszłości
Nic już nie będzie takie samo, tylko wspomnienia mogą przetrwać
Dziewczyno, nigdy się nie zmienię, po prostu nigdy nie wrócę
Rysowałem obrazy przez martwe komórki naskórka na szkle
Przechodząc przez potłuczone fragmenty (Ooh), wszystkie odbicia przeszłości (Ooh)
Nic już nie będzie takie samo (Ooh), tylko wspomnienia mogą przetrwać (Ooh)
Dziewczyno, nigdy się nie zmienię (Ooh), po prostu nigdy nie wrócę (Ooh)
[Outro]
Ooh-ooh
Ooh-ooh
Ooh-ooh
[Instrumental]
Rysowałem obrazy przez martwe komórki naskórka na szkle
Przechodząc przez potłuczone fragmenty, wszystkie odbicia przeszłości
Nic już nie będzie takie samo, tylko wspomnienia mogą przetrwać
Dziewczyno, nigdy się nie zmienię, po prostu nigdy nie wrócę
Rysowałem obrazy przez martwe komórki naskórka na szkle
Przechodząc przez potłuczone fragmenty (Ooh), wszystkie odbicia przeszłości (Ooh)
Nic już nie będzie takie samo (Ooh), tylko wspomnienia mogą przetrwać (Ooh)
Dziewczyno, nigdy się nie zmienię (Ooh), po prostu nigdy nie wrócę (Ooh)
[Outro]
Ooh-ooh
Ooh-ooh
Ooh-ooh
[Instrumental]
Analiza piosenki
Piosenka brzmi jak zapis kogoś, kto utknął w przeszłości i cały czas wraca do tego, co już się skończyło. Obrazy są tu raczej mgliste i poszarpane, jakby wspomnienia nakładały się na siebie i nie dawały się uporządkować. Jest w tym coś z patrzenia na dawne relacje czy wydarzenia przez zniekształcone szkło, gdzie wszystko wygląda znajomo, ale jednocześnie obco. To bardziej stan zawieszenia niż konkretna historia, jakby ktoś chodził po własnych wspomnieniach i nie potrafił się od nich odciąć.
W tle przewija się też rezygnacja z jakiejkolwiek zmiany i pogodzenie się z tym, że pewne rzeczy nie wrócą. Pojawia się deklaracja odejścia i brak chęci powrotu, ale nie brzmi to jak coś lekkiego, raczej jak coś, co już się wydarzyło i nie da się tego odkręcić. Całość ma spokojny, trochę pusty klimat, jak echo czegoś, co kiedyś było ważne, a teraz istnieje już tylko w pamięci.
W tle przewija się też rezygnacja z jakiejkolwiek zmiany i pogodzenie się z tym, że pewne rzeczy nie wrócą. Pojawia się deklaracja odejścia i brak chęci powrotu, ale nie brzmi to jak coś lekkiego, raczej jak coś, co już się wydarzyło i nie da się tego odkręcić. Całość ma spokojny, trochę pusty klimat, jak echo czegoś, co kiedyś było ważne, a teraz istnieje już tylko w pamięci.
Komentarze (0)