Tekst piosenki
[Интро]
Воу, е
[Куплет 1]
Я смотрю на вас с хиллзов — да, я ебаный skyscraper
Ты на ангела пиздишь, у тебя аура на ветер
Меня очень-очень-очень хотят на Oblivion-гейте
Очень-очень-очень хотят везде — basically
Ты в хуёвой студийке, хуёвый на промзоне
Я на Sunset Sound, сука, загугли, кто тут продил
Я стою в дверях в один ряд с группой Doors и Velvet Underground
Но я нихуя не андерграунд, нихуя не андерграунд
[Припев]
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby, я rockstar, воу, воу
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby я rockstar (God)
[Куплет 2]
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Ты выглядишь как лишний среди полупиздатых
Ведь тебе очень далеко до самых пиздатых
Твоя ментальность осталась в начале 20-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Ты Walmart версия меня и где-то сзади
[Припев]
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby, я rockstar, воу, воу
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby я rockstar (God)
[Куплет 3]
Я знаменитый Шато-Мармонтник
Ты делаешь плохо, ты просто рэп-работник
По мне уже хотят снимать ебаный байопик
Ты какой-то безалкогольный, — ты просто нолик
[Припев]
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
Baby, я rockstar, baby, я rockstar
[Аутро]
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Я выгляжу как рок-звезда 70-х
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„1971 Rockstar” to manifest tożsamości artystycznej zakorzenionej w konkretnym momencie historii kultury – wczesnych latach 70., czyli złotej erze rocka. Nie jest to jednak nostalgia, lecz akt zawłaszczenia. Kai Angel nie opłakuje minionej epoki, czyni ją swoją własnością. Piosenka stanowi deklarację wyższości, opartą na prostym założeniu: artysta wygląda, brzmi i żyje jak gwiazda rocka z 1971 roku, podczas gdy wszyscy inni tkwią w przeciętnej teraźniejszości.
Kluczowy jest tu tytułowy rok. Rok 1971 przyniósł takie albumy jak „L.A. Woman” The Doors, „IV” Led Zeppelin, „Sticky Fingers” The Rolling Stones czy „Hunky Dory” Davida Bowiego. Był to szczytowy moment rockowej mitologii, czas, w którym muzycy byli bogami, a Los Angeles – centrum rockowego wszechświata. Kai Angel kreuje się na spadkobiercę tego dziedzictwa – podróżnika w czasie, który przybył do współczesności, by uświadomić wszystkim, co utracili.












Komentarze (0)