Tekst piosenki
[verse 1]
The lights go out, I am all alone
All the trees outside are buried in the snow
I spend my night dancing with my own shadow
And it holds me and it never lets me go
[hook]
I move slow and steady
But I feel like a waterfall
Yeah, I move slow and steady
Past the ones that I used to know
[verse 2]
My dear old friend, take me for a spin
Two wolves in the dark, running in the wind
I’m letting go, but I’ve never felt better
Passing by all the monsters in my head
[hook]
I move slow and steady
But I feel like a waterfall
Yeah, I move slow and steady
Past the ones that I used to know
And I’m never ready
Cause I know, I know, I know
That time won’t let me show what I want to show
[hook]
I move slow and steady
But I feel like a waterfall
Yeah, I move slow and steady
Past the ones that I used to know
And I’m never ready
Cause I know, I know, I know
That time won’t let me show what I want to show
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Światła błyskają, a ja jestem sama
Wszystkie drzewa na zewnątrz są zakopane w śniegu
Spędziłam noc na tańcu z własnym cieniem
A on mnie obejmował i nigdy nie puszczał
[Hak]
Poruszam się powoli i ostrożnie
Ale czuję się jak wodospad
Tak, poruszam się powoli i ostrożnie
Obok tych, których kiedyś znałam
[Zwrotka 2]
Mój drogi stary przyjacielu, zabierz mnie na przejażdżkę
Dwa wilki w ciemności, biegnąc na wietrze
Odpuszczam, ale nigdy nie czułam się lepiej
Mijając wszystkie te potwory w mojej głowie
[Hak]
Poruszam się powoli i ostrożnie
Ale czuję się jak wodospad
Tak, poruszam się powoli i ostrożnie
Obok tych, których kiedyś znałam
I nigdy nie jestem gotowa
Bo wiem, wiem, wiem
Że czas mi nie pozwoli pokazać to, co chcę pokazać
[Hak]
Poruszam się powoli i ostrożnie
Ale czuję się jak wodospad
Tak, poruszam się powoli i ostrożnie
Obok tych, których kiedyś znałam
I nigdy nie jestem gotowa
Bo wiem, wiem, wiem
Że czas mi nie pozwoli pokazać to, co chcę pokazać
Analiza piosenki
„Slow and Steady” opowiada o przezwyciężaniu bolesnych doświadczeń i stawianiu w życiu kolejnych kroków, przy równoczesnym odrzucaniu krępujących nas wspomnień.
Podmiot liryczny został skrzywdzony w bliżej nieokreślony sposób – być może porzuciła go jego partnerka. Obecnie, pogrążony w cierpieniu i samotności, spędza noce „tańcząc ze swoim własnym cieniem”, który trzyma go w objęciach i nie pozwala odejść. Cień ten możemy odczytać jako metaforę złych wspomnień oraz bólu, który przynoszą, nie pozwalając nam wyzwolić się i rozpocząć kolejnego etapu w życiu.
Mimo wszystko mężczyzna stara się „powoli i stabilnie” kroczyć naprzód, tak aby definitywnie pozostawić za sobą ciężar, który przyciskał go do ziemi. Jest jak ptak z wideoklipu, zmierzający konsekwentnie do celu, ponad zaśnieżonymi szczytami gór. Pewnego dnia osiągnie zamierzony cel, a wszystkie złe doświadczenia pozostaną daleko w tyle.
Komentarze (0)