Tekst piosenki
Beautiful Delilah, sweet as apple pie
Always gets a second look from fellas passing […]
Every time you see her she’s with a different […]
Beautiful Delilah, that’s the reason why
My mama don’t allow me fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Well, you are so tantalizing, you just can’t be true
Now, beautiful Delilah dressed in the latest style
Swinging like a pendulum, walking down the aisle
Deep romantic eyes, speak so low in miles
Maybe she will settle down and marry after a while
My mama don’t allow me fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Well, you are so tantalizing, you just can’t be true
Beautiful Delilah, bathing in the sun
An audience of 17 and notice not a one
Local Casanova who wouldn’t be outdone
Let her steal his heart away, break it just for fun
My mama don’t allow me fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Fool around all night, fool around all night
Well, you are so tantalizing, you just can’t be true
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Beautiful Delilah” to utwór pochodzący z wydanego 10 lipca 2026 roku dwudziestego piątego albumu studyjnego legendarnego brytyjskiego zespołu rockowego The Rolling Stones. Wydawnictwo noszące tytuł „Foreign Tongues” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Universal Music Group.
Na płycie gościnnie pojawili się tacy artyści jak Paul McCartney, Steve Winwood, Robert Smith oraz Chad Smith. Album zawiera także ostatnie nagranie zmarłego perkusisty, Charliego Wattsa, zarejestrowane przed jego śmiercią.
Omawiane „Beautiful Delilah” to żartobliwy, przesiąknięty rytmem i bluesem, ostrzegawczy szkic archetypowej femme fatale – hipnotyzującej, nietykalnej siły natury, której jedynym celem jest zakłócenie spokoju ducha każdego mężczyzny, który stanie na jej drodze.
Narrator oscyluje między szeroko otwartymi z podziwu oczami a lękliwym instynktem samozachowawczym, ostatecznie dochodząc do wniosku, że doskonałość Delilah jest z natury zwodnicza. Jest zbyt kusząca, by być autentyczną, zbyt nieprzewidywalna, by jej zaufać, i zbyt niebezpieczna, by ją kochać – a mimo to całkowicie nieodparta.
„Beautiful Delilah” to ostrzeżenie przed uwodzicielskim niebezpieczeństwem powierzchownej perfekcji. The Rolling Stones tworzą portret kobiety, która jest fantazją i zgubą każdego mężczyzny – lśniącej, nieosiągalnej istoty, która unosi się przez życie, zbierając serca jak pamiątki i porzucając je bez namysłu.
Narrator tkwi w klasycznym dylemacie: pierwotny, hormonalny pociąg zakazanej kobiety kontra wrodzona, opiekuńcza mądrość głosu matki. Delilah reprezentuje wszystko, czego boi się mężczyzna przyzwyczajony do bezpiecznego, domowego świata – dzikość, nieprzewidywalność i bezmyślne okrucieństwo opakowane w niemożliwie piękne opakowanie.
Narrator ponosi porażkę, nie potrafi oprzeć się magnetyzmowi Delilah, ale nie potrafi też w pełni poddać się jej iluzji. Wycofuje się w cyniczny, samozachowawczy wniosek, że jest „nieprawdziwa” – wspaniały miraż na pustyni jego pożądania. Delilah pozostaje dokładnie tam, gdzie zaczęła: skąpana w słońcu, całkowicie obojętna na zniszczenia, które po sobie pozostawia, kołysząc się jak wahadło w życiu mężczyzn, którzy nigdy naprawdę jej nie zdobędą.
Na płycie gościnnie pojawili się tacy artyści jak Paul McCartney, Steve Winwood, Robert Smith oraz Chad Smith. Album zawiera także ostatnie nagranie zmarłego perkusisty, Charliego Wattsa, zarejestrowane przed jego śmiercią.
Omawiane „Beautiful Delilah” to żartobliwy, przesiąknięty rytmem i bluesem, ostrzegawczy szkic archetypowej femme fatale – hipnotyzującej, nietykalnej siły natury, której jedynym celem jest zakłócenie spokoju ducha każdego mężczyzny, który stanie na jej drodze.
Narrator oscyluje między szeroko otwartymi z podziwu oczami a lękliwym instynktem samozachowawczym, ostatecznie dochodząc do wniosku, że doskonałość Delilah jest z natury zwodnicza. Jest zbyt kusząca, by być autentyczną, zbyt nieprzewidywalna, by jej zaufać, i zbyt niebezpieczna, by ją kochać – a mimo to całkowicie nieodparta.
„Beautiful Delilah” to ostrzeżenie przed uwodzicielskim niebezpieczeństwem powierzchownej perfekcji. The Rolling Stones tworzą portret kobiety, która jest fantazją i zgubą każdego mężczyzny – lśniącej, nieosiągalnej istoty, która unosi się przez życie, zbierając serca jak pamiątki i porzucając je bez namysłu.
Narrator tkwi w klasycznym dylemacie: pierwotny, hormonalny pociąg zakazanej kobiety kontra wrodzona, opiekuńcza mądrość głosu matki. Delilah reprezentuje wszystko, czego boi się mężczyzna przyzwyczajony do bezpiecznego, domowego świata – dzikość, nieprzewidywalność i bezmyślne okrucieństwo opakowane w niemożliwie piękne opakowanie.
Narrator ponosi porażkę, nie potrafi oprzeć się magnetyzmowi Delilah, ale nie potrafi też w pełni poddać się jej iluzji. Wycofuje się w cyniczny, samozachowawczy wniosek, że jest „nieprawdziwa” – wspaniały miraż na pustyni jego pożądania. Delilah pozostaje dokładnie tam, gdzie zaczęła: skąpana w słońcu, całkowicie obojętna na zniszczenia, które po sobie pozostawia, kołysząc się jak wahadło w życiu mężczyzn, którzy nigdy naprawdę jej nie zdobędą.
Komentarze (0)