The Rolling Stones Some Of Us

„Some Of Us” to utwór pochodzący z wydanego 10 lipca 2026 roku dwudziestego piątego albumu studyjnego legendarnego brytyjskiego zespołu rockowego The Rolling Stones. Wydawnictwo noszące tytuł „Foreign Tongues” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Universal Music Group.

Na płycie gościnnie pojawili się tacy artyści jak Paul McCartney, Steve Winwood, Robert Smith oraz Chad Smith. Album zawiera także ostatnie nagranie zmarłego perkusisty, Charliego Wattsa, zarejestrowane przed jego śmiercią.

„Some Of Us” to cicha, niemal zrezygnowana medytacja nad dysproporcją między tymi, których widzimy, a tymi, których nie widzimy, między uwielbianymi a pomijanymi, między tymi, którzy płyną przez życie bez wysiłku, a tymi, którzy pozostają na kolanach, błagając o odrobinę uwagi.

To nie jest utwór o dramatycznym cierpieniu ani teatralnej autodestrukcji. To utwór o nieodwzajemnionej tęsknocie społecznej, cichej agonii istnienia w orbicie kogoś tak promiennego, że sama jego obecność umniejsza znaczenie wszystkich innych. Narrator obserwuje, obserwuje i ostatecznie akceptuje swoje miejsce w hierarchii – nie ze złością, nie z buntem, lecz ze znużoną, niemal filozoficzną rezygnacją. Niektórzy z nas są piękni, inni klęczą. Taka jest po prostu kolej rzeczy.

„Some Of Us” mówi o dynamice pożądania i hierarchii społecznej. Podczas gdy inne utwory w ich repertuarze dramatyzują skrajności desperacji i oddania, ten prezentuje bardziej stonowaną, bardziej uniwersalną tragedię: doświadczenie bycia tym, kto nie jest wybrany, niezauważony, niewidziany.

Narrator nie jest bohaterem swojej własnej historii, jest postacią drugoplanową, statystą w dramacie czyjegoś blasku. Obserwuje gapiący się tłum, obserwuje, jak obiekt dryfuje, i klęka – nie dlatego, że jest do tego zmuszony, ale dlatego, że postawa błagalna stała się jego naturalnym stanem.

Piosenka nie oferuje katharsis ani buntu, oferuje jedynie uznanie bolesnej prawdy: niektórzy z nas są piękni, a inni klęczą. A tym z nas, którzy klęczą, pozostaje tylko o tym śpiewać, nazwać tę pozycję i mieć nadzieję, że samo to nazwanie zapewni nam odrobinę godności.