
Tekst piosenki
Every friend in need, every memory
It’s me who makes the peace in me
All I wanna sleep with, see
It’s me that makes the peace in me
From November through ’til now
I hadn’t felt an ounce
Weakened, lost and foresaken
I woke you every now and then
From one of those days
I saw those Northern Lights
I wanted you to see them
I wonder if you’ll see them
Or if you’ll travel long and find another
Or if you’ll find another
I’ll meet you in the maze
I’ll meet you in the maze
I’ll meet you in the maze
All those songs that came before you
All those songs that came before you
All those songs that came before you
They were once awaiting
Music can’t be everything
Music can’t be everything
That’s why I see you clear as air
And it’s not from my creating
Music can’t be everything
All those songs that came before
All those songs that came before you
They were once awaiting
Music can’t be everything
I’ll meet you in the maze
I’ll meet you in the maze
Before you know you’ve filled the page
Before you fill the page
They were once awaiting
Music can’t be everything
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka zamykająca album „The Colour in Anything”, którą Blake wykonuje a capella. Mówi tu o samym sobie, o tym kim jest i jak bardzo się zmienił. Jest świadom tego, jak wielki wpływ na niego miała przeszłość, ludzie, których poznał, z którymi był i jest blisko. Wszyscy oni stworzyli Jamesa jakim jest teraz.
Mówi o swoim dobrym samopoczuciu i odnosi się w tekście do muzyki, którą tworzył na początku swojej muzycznej kariery. Zawsze pełna uczuć i emocji sprawiała wrażenie smutnej, pełnej tęsknoty za czymś, co utracił lub czego w ogóle nie poznał. Teraz jest już innym człowiekiem – ma w sobie więcej radości i nadziei na to, że przyszłość będzie dla niego łaskawa.
Zwraca się do kogoś, kto jest mu bliski, a z kim nie potrafił stworzyć stałej, poprawnej relacji. Wierzy jednak w to, że to nie koniec ich znajomości, czuje, że jeszcze się spotkają. Nie jest jednak pewien gdzie i kiedy może to mieć miejsce. Dlatego właśnie osadza je w labiryncie – labiryncie, który stanowi metaforę życia w ogóle. Pokręconego, niepewnego, skomplikowanego.
Mówi o kimś, kto miał na niego tak wielki wpływ, że zmienił nawet jego podejście do muzyki. Osoba ta sprawiła, że wszystko nabrało innych sensów, innych barw. I ukształtowała go jako nowego człowieka. I znajomość z tym człowiekiem jest dla niego wszystkim. Jest ważniejsza nawet od jego wielkiej pasji, która przecież „nie może być wszystkim”.














Komentarze (0)