The Horrors First Day Of Spring

Tekst piosenki jest opowieścią o czyichś nieustannych ucieczkach, próbach ukrycia się przed światem. W słowach utworu Faris zwraca się do kogoś bliskiego o kogo się martwi, o kogo dba. Widzi postawę tej osoby, która bardzo go niepokoi – stoisz na skraju świata, mówi do niej. Czuje, że brakuje tylko chwili by człowiek ten z hukiem spadł w ciemną przepaść i całkowicie się zatracił. 

Próbuje zrozumieć jej postawę, jej zachowanie. Widzi jak bardzo cierpi i jak wiele zrobi by nareszcie odzyskać spokoju. Ciągle uciekała, teraz postanawia się ukryć. Bo nie ma siły już dłużej biec przed siebie, bo takie podróże na niewiele się zdają – wszędzie zabiera ze sobą samą siebie i swoje myśli, emocje, lęki. 

Teraz się chowasz bo nie chcesz dłużej uciekać, uświadamia ją Faris. Informuje ją jednak również o zgubnych skutkach takiej postawy. Żyjąc w ukryciu na zawsze pozostania sama – bo nikt nie będzie mógł jej odnaleźć i, tym samym, pomóc jej pokonać strach i smutek. 

Na końcu utworu narrator podsumowuje tę historię bardziej uniwersalną prawdą. Mówi o świecie pełnym ludzi goniących przed siebie – bez namysłu i bez przystanków. Pogubieni w rzeczywistości zapominamy o tym, co naprawdę ważne. I całe życie ukrywamy to, kim naprawdę jesteśmy i czego naprawdę pragniemy. Zajęci błahostkami zapominamy o tym, by żyć.